NIELS EN VINCENT BESTAAN 10 JAAR

zaterdag 31 januari 2004

AAN BARBARA EN FRANS

Beste Barbara en Frans,

Niels en ik gaan ervan uit dat we jullie donderdagavond de 12de zullen treffen in Private Banx. Jullie stellen ons toch niet teleur?

V.

vrijdag 30 januari 2004

SLIM MEISJE

Ally Hilfiger in het MTV-programma Rich Girls: 'In Europa kopen mensen bijvoorbeeld niet een legerbroek om die te combineren met een strak truitje of hoge hakken, maar gewoon omdat ze al die zakken echt nodig hebben.'

N.

woensdag 28 januari 2004

GEDICHTENDAG

Morgen is het Gedichtendag, mensen. Ik heb dat feit alvast op passende wijze gevierd door vandaag te lunchen met de Dichter des Vaderlands. Ik hoor het jullie denken: wat is dat voor ongevraagde namedropping? Dat zijn we niet van Vincent gewend. Maar goed, feiten zijn feiten, en ik ga er niet omheen draaien. Er waren camera's aanwezig bij die lunch, van diverse actualiteitenprogramma's. Er zijn beelden van. Op een gegeven moment was de ene cameraploeg zelfs de andere aan het filmen. Ik vind dat soort dingen opmerkelijk. Ook heb ik nu een fraaie gesigneerde bloemlezing in bezit. Ik houd jullie graag op de hoogte.

Verder kan ik jullie het Blijde Nieuws melden dat mijn onmisbare collega Esther Hendriks en ik samen een mooie, hippe, literaire verhalenbundel gaan samenstellen. Voor in de zomer. Nu sneeuwt het nog, maar let op mijn woorden: straks snakken jullie naar onze bundel. Dus die machine zetten Esther en ik gewoon nu alvast in werking. Omdat alleen tekst ook Heel Stoer is. Ook als je op het strand ligt of op een of ander terrasje nog maar eens een rosé bestelt.

En als het dan per se moet, als jullie dan echt morgen gedichten willen lezen, als jullie dan zo nodig aan heel die Gedichtendag mee willen doen, lees dan eens wat verzen van de volgende dichters: Hanz Mirck, Thomas Möhlmann, Jannah Loontjens of Menno Wigman. Zij deugen.

V.

dinsdag 27 januari 2004

OSCARS!

Ik begeef me een beetje op Vincent's terrein. Die jongen weet werkelijkwaar álles over de Golden Globes en de Oscars. Maar goed, hier de belangrijkste nominaties op een rij. Grootste afwezige is in mijn ogen Tarantino's Kill Bill, Volume 1. En Uma, natuurlijk. Schande!

Drop je voorspellingen in de comments. Degene die het dichtst bij de uitslag zit, ontvangt enkele exclusieve Niels en Vincent-goodies. Hier de complete lijst van nominaties, hier alle Golden Globe-winnaars.

Beste Film
The Lord of the Rings: The Return of the King
Lost in Translation
Master and Commander: The Far Side of the World
Mystic River
Seabiscuit

Beste Regie
City of God (Cidade de Deus) - Fernando Meirelles
The Lord of the Rings: The Return of the King - Peter Jackson
Lost in Translation - Sofia Coppola
Master and Commander: The Far Side of the World - Peter Weir
Mystic River - Clint Eastwood

Beste Acteur
Johnny Depp (Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl)
Ben Kingsley (House of Sand and Fog)
Jude Law (Cold Mountain)
Bill Murray (Lost in Translation)
Sean Penn (Mystic River)

Beste Actrice
Keisha Castle-Hughes (Whale Rider)
Diane Keaton (Something's Gotta Give)
Samantha Morton (In America)
Charlize Theron (Monster)
Naomi Watts (21 Grams)

Beste Mannelijke Bijrol
Alec Baldwin (The Cooler)
Benicio Del Toro (21 Grams)
Djimon Hounsou (In America)
Tim Robbins (Mystic River)
Ken Watanabe (The Last Samurai)

Beste Vrouwelijke Bijrol
Shohreh Aghdashloo (House of Sand and Fog)
Patricia Clarkson (Pieces of April)
Marcia Gay Harden (Mystic River)
Holly Hunter (Thirteen)
Renée Zellweger (Cold Mountain)

Beste Buitenlandstalige Film
The Barbarian Invasions (Canada)
Evil (Zweden)
The Twilight Samurai (Japan)
De Tweeling (Nederland)
Zelary (Tsjechië)

N.

TIEN MINUTEN ROETERSEILAND

Voor het Roeterseiland stond een lid van Hare Krishna. Het was een magere, kaalgeschoren jongen met een klein metalen brilletje. Meestal zie je ze voor het CS of in de Kalverstraat, handen vol met kleurrijk vormgegeven boekjes. Hij keek wat onzeker uit zijn ogen. Zijn voorhoofd en neus waren wit beschilderd. Eerst sprak hij een wat oudere student aan, die ongeveer een minuut bleef staan. De student schudde zijn hoofd en ging door de draaideur naar binnen.

Rokende mannen droegen stoelen vanuit een bestelbus de hal in. De magere jongen deed geen moeite een van de werklui aan te spreken.

Met hoge snelheid passeerde nu een brandweerwagen Avondverkoop Holland-België, en stopte voor het Dr. Sarphatihuis. Vier brandweermannen verlieten de wagen. Ze leken hun tijd te nemen. Eén had zijn al gasmasker op, maar zijn collega’s deden net hun jassen aan. Een dikkige blonde brandweerman trok de revers van de gasmaskerdrager goed. Ondertussen reed een bejaarde vrouw in een rolstoel de deur uit. Ze had een minuscuul sigaretje tussen haar vingers. Een ambulance reed langs, zonder sirenes. De brandweermannen staken hun hand omhoog.

De magere Hare Krishna beende in de richting van Kriterion. Zijn omslagrok wapperde in de wind.

N.

zondag 25 januari 2004

WEINIG PRODUCTIEF

Ik mag dan een leuke baan hebben als hoofd bureauredactie en redacteur van enkele Grote Literaire Helden, en ik mag dan hoofdredacteur zijn van een prachtblad waar over drie weken officieel de stekker uit wordt getrokken, ik vind dat ik daarnaast weinig productief genoemd mag worden de laatste tijd. Dat boek dat ik met Niels ga schrijven, daar heb ik nog niet serieus over nagedacht, en ook de synopsis voor mijn eerste roman, waar een bevriend uitgever me eerder deze week om vroeg, staat nog niet op papier. Wel heb ik enkele weken terug nog een artikel geschreven dat ooit ergens gepubliceerd moet gaan worden. Maar waar? Ik heb twee weken geleden de onbetaalbare Bertram M. tot mijn 'literair agent' benoemd. Eventuele afspraken rondom mijn schriftelijke productie - hoe miniem die momenteel ook moge zijn -, zullen voortaan via hem verlopen. Je bent in deze tijden niets zonder literair agent.

Korte andere vermeldenswaardige feiten:

- het programma voor het NYMPH-afscheidsfestijn is rond. En... er zal een DJ zijn. Nog nooit vertoond. Donderdag de 12de vieren we het afscheid van ons mooie literaire tijdschrift. Niels en ik verwachten dat iedereen die dit leest, erbij zal zijn. Het is tevens een unieke kans voor alle fans en groupies om ons eens in levenden lijve te ontmoeten.

- vandaag is vader Bert jarig. 43 alweer. Hiep hiep hoera!

- ik heb een nieuw paspoort! Nu met mijn correcte sofi-nummer erop.

- de nieuwe clip van Britney deugt. Gelukkig. Laten we die vorige gewoon weer snel vergeten. Dit liedje is ook veel vrolijker.

- Elsie en ik gaan straks de koude in om een wandeling naar de binnenstad te ondernemen. Aldaar zullen wij ergens gaan lunchen. Nog even en het weekend is weer achter de rug.

- ik luister verontrustend veel naar Portishead en Johnny Cash de laatste dagen. Nieuwe muziektips zijn welkom.

V.

donderdag 22 januari 2004

RADIOSTILTE EN EEN SPELLETJE

Ik schrijf momenteel een stuk voor de Nederlandse Esquire. Zodra het af is zal ik weer eens wat wetenswaardigheden hier neerzetten. Misschien zelfs wel een oud verhaal. Wie weet.

Hier kun je in de tussentijd schieten.

N.

toevoeging
Weet iemand een site waarop ik titels van pornofilms kan zoeken? Een porno-imdb als het ware? Laat het me weten in de comments. Dank!

woensdag 21 januari 2004

NIELS EN VINCENT SMEDEN PLANNEN

MSN-gesprek van eerder deze avond.

Niels = I Wanna Destroy You
Vincent = Victor Stout

---

I Wanna Destroy You zegt:
- Dat boek van ons gaat ondertussen als een speer.
Victor Stout zegt:
- Echt?
I Wanna Destroy You zegt:
- Gaan we het nu doen of niet?
Victor Stout zegt:
- Wat is er dan mee? Waarom gaat het als een speer?
I Wanna Destroy You zegt:
- Verder alles goed, Vince?
Victor Stout zegt:
- Ja, maar jij zegt ineens dat het als een speer gaat. Dus ik dacht: Niels heeft ergens belangstelling gecreëerd. Hij krijgt mail of foons van mensen die dat boek willen lezen.
I Wanna Destroy You zegt:
- Het gaat allemaal goed komen.
Victor Stout zegt:
- Hm.
I Wanna Destroy You zegt:
- Luister even. Ik vind het allemaal wel leuk en aardig om er grappen over te maken, maar het lijkt me ook tof om samen een boek te maken. Dus, gaan we daar eens serieus over nadenken?
Victor Stout zegt:
- Dan moet er wel een serieus plan komen. En hoe dan ook moet eerst jouw roman verschijnen voor we er goed aan gaan werken. Hoor je me! Ik zeg: af en toe flirten met het idee, intussen die roman van jou publiceren, en vervolgens er vol tegenaan.
I Wanna Destroy You zegt:
- Dat zijn de voorwaarden, ja. Ook van mijn kant.
Victor Stout zegt:
- Nu, tot die tijd smeden we plannen, en zo ontstaat er vanzelf iets vastomlijnds. We denken er beiden over na. Onze vriendschap moet hoe dan ook ooit tot een boek leiden, dat begrijpt een kind.
I Wanna Destroy You zegt:
- Zo is het maar net. Mooi, daar zijn we uit.
Victor Stout zegt:
- Januari 2004 wordt onze drukstbezochte maand ooit op de site.
I Wanna Destroy You zegt:
- Yep. Dat gaat nog eens druk worden in februari.
Victor Stout zegt:
- Nog zo'n 350 bezoekers krijgen in 10 dagen, en we hebben het record. Nu, dat is makkelijk.
I Wanna Destroy You zegt:
- Zeker. We zijn niet onder de 60 geweest het ganse jaar.
Victor Stout zegt:
- Wat zal ik vanavond eens doen, behalve wachten tot Els belt, Walter bellen, wijn drinken en een synopsis uit m'n mouw schudden?
I Wanna Destroy You zegt:
- Hmm. Stukkie op de site zetten.
Victor Stout zegt:
- O ja!
I Wanna Destroy You zegt:
- Ah, Jolijn heeft het eten klaar! Ik ga eten, neger. Spreek je later!
Victor Stout zegt:
- Mooi.

dinsdag 20 januari 2004

VRAAGJE

Enkele mensen hebben ons gevraagd of ze mee mogen doen aan deze immer groeiende pagina. Stukkies schrijven. Links dumpen. U kent het wel. Vincent en ik hebben daar natuurlijk over gesproken, maar we zijn er nog niet uit. Maar goed, de constructie die het makkelijkst zou werken is een gastlog op te zetten. Met een prominente link van deze site naar de site waar onze fans loggen en vice versa. De vraag is dus: zit u daar op te wachten?

N.

update
Veel te ingewikkeld allemaal. We bezinnen ons op de toekomst. Maar vertel eens, is het niet bar en boos met de Nederlandstalige literaire tijdschriftenmarkt? Wat zegt u? U leest die dingen niet? Ach...

maandag 19 januari 2004

TITEL

Daar gaan we dan! De titel van het boek dat Niels en ikzelve zullen schrijven, en dat eind 2005 zal gaan verschijnen bij een kleine maar respectabele uitgeverij, zal luiden: Dan debuteer ik ook eens.

Dat was het voor vandaag.

V.

TELEVISIETIP

Vanavond, 23.00 uur, BBC2: Little Britain, helaas alweer de laatste aflevering van het seizoen. Maar ze komen terug. In de herfst.

N.

zondag 18 januari 2004

EEN WEEK LATER

Het was een warrige, drukke, vreemde en ook erg prettige week. Ik heb zelfs tijd gehad weer eens een boek te lezen. En wel The Captain Is Out To Lunch And The Sailors Have Taken Over The Ship van Charles Bukowski. De man kon titels verzinnen. Het is een dagboekachtig werkje dat loopt van 28 augustus 1991 tot 27 februari 1993. Robert Crumb maakte er prachtige tekeningen bij. Bukowski schrijft over paardenrennen, schrijven, drinken, zijn vrouw maar bovenal over zijn naderende dood. Dat laatste maakt de bundel bij vlagen bijzonder ontroerend.

Verder luister ik veel naar muziek. Voornamelijk soundtracks van Takeshi Kitano films. En ik vind zowaar Minerva van de verder afschuwelijke band Deftones een mooi liedje.

Gisteren zag ik The Eye van de Pang Brothers, een film met enkele kippenvel opwekkende, huiveringwekkende scènes. Op de helft zakt de spanning volledig weg, wat blijft is een visueel ontzettend gelikte productie met een zeer spectaculaire maar volledig onnodige climax. Een 7.

Deze week begint ook het Rotterdam Film Festival. Wellicht dat ik op die manier Vincent eindelijk Rotterdam in krijg. Jullie horen van me.

N.

zaterdag 17 januari 2004

IN AFWEZIGHEID VAN NIELS

Het is dat ik Niels nog heel vaak tegenkom in levenden lijve; zijn afwezigheid op deze site doet het ergste vermoeden. Wat voert die jongen eigenlijk uit? Zullen we met z'n allen eens heel hard Niels, waar ben je dan? roepen?

Niels, waar ben je dan?

Goed, dat hebben we gehad. En weer verder.

Graag stel ik jullie er hierbij alvast van op de hoogte dat het allerlaatste nummer van Nymph op vrijdag 13 februari zal worden gepresenteerd op een officieel Nymph-afscheidsfestijn. Plaats en tijd horen jullie later nog. Het zal hoe dan ook in Amsterdam plaatsvinden, en in de avonduren. De hele Nymph-redactie zal aanwezig zijn om afscheid te nemen van al hun schrijvers, medewerkers, lezers, fans, groupies en tegenstanders. Er zullen voordrachten zijn - onder meer van de door velen terecht bewonderde dichter Hanz Mirck - en we zullen een traan wegpinken. Vreugde, plezier en pret zullen we beleven die avond. En ook weemoedigheid.

Ten slotte een tip: Benjamins, de Delftse broodjeszaak. Ga daar eens heen, mensen! Elsie en ik komen er vrijwel elke zaterdagmiddag wel even, om te bekomen van de drukke Delftse binnenstad, met al dat malle winkelvolk en de vele toeristen. Ga eens kijken! Maar niet ons tafeltje bezetten, daar moeten we niets van hebben.

V.

vrijdag 16 januari 2004

LICHT AAN HET EIND VAN DE TUNNEL

Zo'n weblog, daar schrijf ik natuurlijk niet alles op wat ik meemaak. Zo zijn er de vorige week nogal wat festijnen en borrels geweest waar ik jullie nog niets over heb verteld. Dat is niet erg. Dat houden we zo. Vlak na die festijnen begon een heel vervelende week, laat ik er maar geen doekjes om winden. Het weer was somber, wat ook niet erg hielp.

Doch dat ter zijde. Gisteravond is alles weer de goede kant op gegaan. Om zeven uur was er namelijk de presentatie van Jannekes tweede roman, De droomfotograaf. Wat een heuglijke avond was dat. Niels, jullie kennen hem, gaf een prachtspeech, en Janneke voegde er daar gewoon een aan toe. Vervolgens werd er gedronken, bijgepraat, geroddeld, etc. En dat dat boek nu maar een verpletterend succes wordt, want ze heeft het niet voor niets geschreven, mensen.

Vanmorgen was ik weer eens op het Delftse gemeentehuis. Blijkt die hele sofi-kwestie allang opgelost! Ik heb meteen maar een nieuw paspoort aangevraagd, en op dat ding komt mijn enige echte juiste sofi-nummer te staan.

Langzaam maar zeker gaat het beter, dat geef ik toe.

V.

woensdag 14 januari 2004

NIEMAND STUURT MIJ NOG BRIEVEN

Ik heb al tijden geen echte brieven meer van iemand gekregen. Jullie? Gewoon: vriendschappelijke brieven, dreigbrieven, liefdesbrieven, anonieme brieven, of... officiële brieven. Ja, officiële brieven heb ik al geruime tijd niet ontvangen! Terwijl er toch alle reden toe is. Zo heb ik al een hele tijd niets gehoord rondom mijn dubbele sofi-nummer. Ik heb twee sofi-nummers, moeten jullie weten. Ik schreef er hier maanden geleden al over, en je denkt dat er dan wel een en ander geregeld wordt voor je. Niets ervan. Indertijd werd mij op het Delftse gemeentehuis verzekerd: we gaan het voor u regelen, meneer Schmitz, maar het kan wel een week of twee duren.

Inmiddels zijn er ruim vijftien weken voorbij.

Vrijdag ga ik opnieuw naar het Delftse gemeentehuis. Om te vragen waarom niemand mij belt over mijn sofi-problematiek. Om te vragen waar de officiële brieven blijven. En om te vragen of mijn paspoort nu wel verlengd kan worden.

Ik heb het idee dat ik hier nog wel een tijd mee bezig ben.

V.

dinsdag 13 januari 2004

IETS HEEL STOMS

Nu, je vertelt de mensen 1 x dat je iets heel stoms hebt gedaan, en dan heb je hun aandacht, hoor! Wat een comments! Als jullie echter denken dat ik erover ga uitweiden, heb je het mis. Soms doe je iets stoms, en daar ga je dan verder niet al te openhartig over doen. Je schrijft eens wat e-mails om te proberen alles weer op orde te krijgen, je verandert de bio op je site en je ziet verder wel wat er gebeurt. Laten we het niet erger maken dan het is.

Vandaag heb ik lange tijd in een sombere, cynische, aangeslagen rotbui verkeerd. Dat zijn niet de dagen waarop je je webdagboek moet aanvullen.

Ik laat het hier dus even bij. Nog heel even en ik schrijf weer vrolijke berichten. Vol enthousiasme, vol jolijt.

V.

maandag 12 januari 2004

AFWEZIGHEID

Ik heb heel het weekend festijnen gehad. Verjaardagen, prijsuitreikingen, dat soort dingen. En ook heb ik iets heel stoms gedaan. Nu ja, dat gebeurt soms. Leuk is het niet.

Zodra ik weer wat meer tijd heb, breng ik jullie weer op de hoogte van een en ander. (Zij het meer van het een dan van het ander, wat dachten jullie.)

V.

zondag 11 januari 2004

BIECHTEN

Ik heb een zweetbandje van Babe Trap.

N.

HANDDOEKJES

Vrijdag werd ik uitgenodigd voor feestje van een belachelijk rijk meisje. Ik had die week helemaal niets gedaan en voelde me behoorlijk lamlendig. Als het feestje niets was, had ik toch even een frisse neus gehaald. Ik besloot te gaan lopen.

Het meisje studeerde economie in Leiden en ik had haar leren kennen toen ik voorlas bij sociëteit Augustinus. Daarna was ik een keer bij haar thuis geweest, een enorme villa vlakbij het Museumplein, en een nogal slechte indruk op haar ouders achter gelaten, die ontdekten dat ik een gastenhanddoekje in mijn achterzak had gepropt. Het was werkelijk waar een heel mooi handdoekje.

Zij woonde dus bij haar vader en moeder, maar zij had een hele etage voor zichzelf, die bovendien beschikte over een eigen ingang. Op het feestje was het druk en ik dronk zoveel mogelijk om maar wat te doen te hebben. Ik liep wat rond op de etage, toen ik in de woonkamer de jonge dichter W. zag. Hij keek wat zorgelijk om zich heen. Ik nam twee bier mee en tikte W. op zijn schouder. We ouwehoerden wat, dronken een paar bier en besloten nog even naar Ebeling te gaan. Nadat W. naar het toilet was geweest, namen we afscheid van het belachelijk rijke meisje.

‘Moet je kijken wat ik heb,’ zei W. opgewonden toen we over de Van Baerlestraat liepen.

Triomfantelijk toonde hij me twee prachtige handdoekjes.

N.

zaterdag 10 januari 2004

WIJ GEVEN BOEKENLEGGERS WEG

Ik heb het ergens vandaan gejat, volgens mij bij Merel Roze, maar dat doet er verder niet zoveel toe. Hier. Een coole boekenlegger. Printen maar.

N.

update

Hm. Mag niet niet meer direct linken, blijkbaar. Maak dan maar je eigen boekenlegger. Of gebruikt u dat niet? Ezelsoor? Bladzijde onthouden? Rug knakken?

donderdag 8 januari 2004

EERSTE EN LAATSTE ZINNEN ZIJN TE BELANGRIJK

Noch de (voorlopig) eerste of laatste zin van Muziek Uit Openstaande Ramen, noch de beste zin (als geheel, als one-liner) post ik hier. Dat blijft vooralsnog geheim. En wankel. En aan verandering onderhevig. Ik plaats de twee zinnen die een bijzonder lastig gedeelte in het boek niet alleen afsluiten maar ook een nieuw deel in gang zetten.

"En wanneer hij het verhaal vertelde, dan vergat hij niet de tieten van Isabella, ‘Heidi’, te vermelden. De meest begeerde, dode tieten die er bestonden."

(Op verzoek van Barbara en Ricus.)

N.

woensdag 7 januari 2004

WAAR ZIJN JULLIE EIGENLIJK?

Ja, je kunt je gerust afvragen waar iedereen is gebleven. Het is dat althans sommigen nog de moeite nemen wat comments te plaatsen onder onze stukjes, anders zouden Niels en ik er gewoon mee stoppen, dat lijkt me duidelijk.

Niels heeft groot gelijk: we feliciteren Janneke met haar tweede prachtroman. Ik kan er als haar redacteur en goede vriend niet te veel over uitweiden, want onpartijdig kun je me bezwaarlijk noemen, maar als je dat boek niet snel ergens gaat halen, weet ik je te vinden. En Niels zal er ook niet om kunnen lachen. Gaat het niet goedschiks, dan maar kwaadschiks. Leve Janneke! Leve De droomfotograaf!

Is er nog nieuws? Welzeker. Ik heb zowaar de vriendschap met het meisje J. te Arnhem hersteld. Ooit was zij mijn vriendinnetje, vervolgens zijn we elkaar jarenlang uit het oog verloren. Ik zal het hier maar een kerstwonder noemen, of gewoon een heuglijk nieuwsfeit. Elsie en ik gaan binnenkort eens naar Arnhem toe, om J., haar vriend en hun dochtertje te bezoeken.

Kennen jullie dat liedje en die clip van Danko Jones al? Ik spreek hier van 'I Want You'. Die single swingt als een beest, om het zo eens te zeggen. Af en toe kom ik het tegen op een van de drie tv-muziekzenders, en dan word ik er heel blij van.

(Overigens: wat te denken van het maar voortmodderende TMF met dat kreupele presentatietrio van ze, bestaande uit het welwillende meisje Sylvie, het niet al te snuggere jongetje Jeroen en de oliedomme, afstotelijke, onaangename, alle fatsoensnormen overtredende, stuitende, vieze, oude man Theo!)

Goed. Morgen is er de grote PCM-nieuwjaarsreceptie. En vrijdag vieren we de verjaardag van vriend Martien. Ik heb wel eens mindere weken gekend.

Ten slotte: iedereen die beschikt over filmbeelden van de huwelijksnacht van Britney en haar (inmiddels) ex-man, jullie weten dat we erop zitten te wachten en hoe je ons kunt bereiken.

V.

dinsdag 6 januari 2004

WEER OM TE LEZEN

Het treurige weer zorgt ervoor dat ik nagenoeg hele dagen binnenzit. Ik download muziek, laat loze comments achter op andere weblogs, voeg zo nu en dan een zin toe aan mijn steeds beter wordende, maar verre van voltooide manuscript en werk aan die immer lastige scriptie. Ik drink daarbij de ene naar de andere espresso, eet koekjes en kijk met een half oog naar de televisie in de studeerkamer die continue één van de door mij te bestuderen films speelt. Op de grote, lederen stoel voor het raam ligt mijn hond lui te hangen. De kat komt af en toe binnen om op het bureau te springen. En buiten valt de regen.

Er is echter wel reden voor slingers en hoedjes, want de mooie, nieuwe roman van goede vriendin Janneke Jonkman is uit. De droomfotograaf heet dat boek en zal deze week in alle boekwinkels liggen. Volgende week is de presentatie en ik ben gevraagd daar een leuk praatje te houden. Hoe dan ook, ik wens Janneke nu al heel veel succes en tientallen herdrukken toe. Als u alvast allemaal een exemplaar aanschaft, zijn we goed op weg.

N.

maandag 5 januari 2004

DINGEN DIE GEBEUREN

Kijken naar films

Hundstage van Ulrich Seidl.
Wonder Boys van Curtis Hanson.

Verbazingwekkende zaken die weldra weer voorbij zijn

Britney Spears getrouwd.

Knutselvreugde

Je eigen haar knippen.
Je eigen bom bouwen.
Je eigen wijn maken.

Binnenkort

Ga ik maar wat minder hier neerzetten. Scriptie. Boek. Algemene carrièrezaken.

N.

zaterdag 3 januari 2004

VAKANTIE VOORBIJ

Mijn twee vrije weken zijn alweer bijna voorbij. Ik heb weinig gedaan, om eerlijk te zijn. Ik heb veel feesten gevierd. Ik heb veel uitgeslapen. Els en ik zijn uit eten gegaan en hebben geluncht in de mooie Delftse binnenstad. We hebben films gezien, onder andere in de bioscoop en het filmhuis. Zo zagen we gisteren het merkwaardige Les Triplettes de Belleville. En ik heb Els geassisteerd terwijl zij drie meter kledingkasten van IKEA in elkaar schroefde.

Ook lees ik de laatste weken een en ander over J.D. Salinger, waaronder zowaar enkele dingen die ik nog niet wist. Momenteel lees ik de biografie - of het verslag van de pogingen tot een biografie - die Ian Hamilton, ons inmiddels alweer ontvallen, ooit heeft geschreven. Op zoek naar J.D. Salinger heet dat boek. Ik meld het maar even. En vorige week las ik Ed van Eedens Salinger-knip-en-plakboekje De vanger gevangen.

Wat doen jullie zoal?

V.

donderdag 1 januari 2004

EERSTE STUKKIE IN 2004

2004 is enerverend van start gegaan. Vannacht stonden Elsie en ik naar buiten te kijken, van driehoog, terwijl een of andere zwaarlijvige onverlaat met zijn triestige kinderen vuurwerk stond af te steken, vlak bij onze auto. Vlak bij zo ongeveer 40 auto's, maar toch vooral: vlak bij ónze auto. Terwijl ik oma Bep door de foon een gelukkig nieuwjaar wenste, stond Els naast me te schreeuwen: 'Wat denkt die l*l dat-ie aan het doen is?' Vlak daarna belde ik broer Joey. Hij vertelde me: 'Goh, wat grappig. Hier in de straat staan mensen vuurtjes te stoken, vlak bij míjn auto.' Het was een bange nacht in autoland. Onze katten Teigetje en Noni waren evenmin erg enthousiast over het vuurwerk, maar intussen is alles weer orde en rust en wat niet al.

Bij de comments hieronder ontdekte ik een kort berichtje van Wouter. Ooit was hij een van mijn beste vrienden. Ik spreek van begin/midden jaren negentig. Ik spreek van de jaren dat ik nog regelmatig in Apeldoorn kwam. Ik spreek van de jaren waarin weekends lang horrorfilms bekeken en cd's beluisterd en gekopieerd werden, en waarin we debatteerden over de Dingen des Levens. Ook speelden we Monopoly met Wouters oudere broer Jeroen erbij. En de woorden pipo nasi bere neus staan me plots weer helder voor de geest. Ik begrijp dat dit jullie, fans en groupies van deze site, niets zegt. Maar laat mij even nostalgisch zijn, het is immers alweer 2004. En ik vraag me af hoe het gaat met Wouter. En of hij ook nog wel eens denkt aan tien, twaalf jaar geleden. Hopelijk laat hij het ons nog eens weten, in een volgende comment op deze prachtpagina. Wie nieuwsgierig is geworden, kan hem even een bezoek brengen op zijn eigen site.

Ik zou het hier graag bij laten voor vandaag. Morgen brengen Els en ik een zoveelste bezoek aan ons Delftse filmhuis. Good Bye, Lenin! kunnen we jullie alvast van harte aanbevelen. Wat we van Les Triplettes de Belleville vonden, horen jullie later wel een keer.

V.