Niels en Vincent Betreuren Willem Brakman

RONNIE O'SULLIVAN SUPERSTAR

2008-05-05T22:11:00.002+02:00

Briljant spelen in de halve finale. Matig spelen in de finale en toch winnen met 18-8. Derde wereldtitel in de zak. Zeggen dat je nog wel een paar keer wil winnen. Dan zeggen dat je misschien wel een tijdje pauze gaat nemen. Ja, ja, zo hou je wel je enigmatische imago in stand. Hoe dan ook - nogmaals proficiat voor Ronnie.

Iets anders: overmorgen ligt op zo ongeveer elke plek behorende aan de Universiteit van Amsterdam de nieuwe Folia. Binnenin tal van verhalen van schrijvers die er ooit onderwijs genoten, maar bovenal de allereerste glimp van mijn derde roman.

Mis 'm niet. Dat gaat een collectors item worden.

N.

NOGAL INADEQUAAT VERSLAG VAN MIJN KORTE VAKANTIE

2008-05-04T10:32:00.012+02:00

Iemand stuurde me pas een volstrekt nieuwe uitgave van The Catcher in the Rye toe, mijn 28ste inmiddels, en ik dacht: moest ik niet eindelijk eens dat vierde boek van Salinger lezen, dat boek met die onmogelijke titel? Op mijn dertiende las ik zijn eerste twee boeken, een paar jaar later zijn derde, maar dat vierde bleef hier altijd onuitgelezen in de kast staan. Ik zag er een beetje tegen op. Straks had ik zomaar een volledig oeuvre gelezen. (Ik heb wel meer volledige oeuvres gelezen, van mijn schrijvende vrienden bijvoorbeeld, maar die oeuvres zijn natuurlijk nog niet zo uitgebreid. Ook zijn er schrijvers van wie ik tientallen titels heb gelezen zonder de volledigheid ook maar enigszins te benaderen. Dat doet me eraan denken: waar blijft de nieuwe Brakman eigenlijk?)

Op de treinreis naar Londen begon ik eraan, dat boek. Het viel me nog niet mee. De eerste helft, 'Heft hoog de nokbalk, timmerlieden', kwam namelijk traag op gang, en ik begon al bijna naar de andere boeken in mijn handbagage te graaien, tot ik er plots, jawel, door gegrepen werd. Ik weet niet meer precies hoe het gebeurde, maar ja hoor: het verhaal werd grappig en amusant en ook een beetje triestig, en ik ben dol op de combinatie grappig + triestig, dus voor ik het wist had ik dat verhaal ineens uit. Maar oef, dat tweede, 'Seymour. Een introductie'. Dat is helemaal geen verhaal. Daar zit helemaal geen plot in. Dat gaat zo'n beetje alle kanten op, en die Seymour, geen vreemde in de rest van Salingers bescheiden oeuvre, wordt door zijn broer, de verteller, van alle kanten belicht en beschreven, tot er - goddank - een einde aan komt. Na al die jaren had ik er dan toch nog vrede mee dat Salinger sinds 1963 niets meer heeft gepubliceerd. Ik moest maar weer snel die eerste twee boeken herlezen.

Later zal ik misschien meer vertellen over mijn korte vakantie naar Londen. Het zou ook best kunnen dat ik het hierbij houd, en dat ik jullie in het duister laat tasten alsof het niets is. Het is heel wel denkbaar dat men zich later afvraagt: wat deed die jongen eigenlijk in Londen? Gebeurde er nog wel iets nadat hij dat vierde boek van Salinger had gelezen? Kwam hij ooit die verrekte tunnel uit? En hoe kwam hij de schrik te boven nadat hij op de kruising Charing Cross Road/Oxford Street werd geconfronteerd met een inhumaan grote afbeelding van de voorkant van Madonna's nieuwe cd? En hoe is het überhaupt mogelijk dat zulke onsmakelijke afbeeldingen nog worden vertoond in deze tijden?

V.

P.S. Iets heel anders nog. (Ik schrijf het maar meteen op, want jullie kennen mij: het kan wel weer weken duren voor ik hier terugkom.) Ik lees steeds vaker krantenberichten waarin dingen 'sexy' dan wel 'niet sexy' worden genoemd. Die dingen zijn dan bijvoorbeeld een oorlog, een onderwijsmethode, een studie, de voorkant van een nieuwe cd van een artieste op leeftijd, een restaurant, de bestrating van een plein in een middelgrote stad, een goed doel, etc. Kan dat nu eens afgelopen zijn? Ik vermoed zelfs dat het journalistentaal is. En dat iemand die de zin 'Ik zou het vierde boek van Salinger wel eens willen lezen' uitspreekt, in de krant doodleuk wordt geciteerd met de woorden 'Het vierde boek van Salinger vind ik wel sexy'. Nogmaals: ik wil het niet meer hebben. Leer toch eens schrijven, stelletje onnozelaars.

SNOOKER EN ROCK 'N ROLL VERSCHILLEN NAUWELIJKS

2008-05-03T16:43:00.003+02:00

De finale van het WK Snooker gaat tussen de geniale Ronnie O'Sullivan, die Stephen Hendry simpelweg wegblies, en de winnaar van de partij tussen The Unstoppable Sexmachine en De Gangster. Geen van beide hebben een schijn van kans, lijkt me. En dat is eigenlijk wel een beetje jammer. Proficiat alvast voor The Rocket met zijn derde wereldtitel.

In het dikke themanummer van het literaire poptijdschrift WahWah staat een stuk van ondergetekende waarin antwoord wordt gegeven op de vraag welk album mee moet naar Rottumerplaat.

Nu in de winkel.

N.

WK SNOOKER - DE TUSSENSTAND

2008-04-26T17:33:00.003+02:00

Scarface, het Papjong, de Vampier, E.'s Liefje, Catweazle, het Ding en Moby zijn intussen al uitgeschakeld. Maar niet getreurd: Droopy, Ronnie, de Albino, de Gangster, de Hondenkop, de Unstoppable Sex Machine en de Donut zitten allemaal nog in de race. En nog wat anderen, die we nooit een bijnaam hebben gegeven. Vanavond zullen we hoogstwaarschijnlijk zien hoe de Unstoppable Sex Machine de Donut naar huis stuurt, en begint de strijd tussen Ronnie en de Hondenkop.

Soms vraag ik me af of ik niet iets te veel opga in dat hele WK. Nu ja. De komende dagen ben ik in Londen te vinden. Ik zal parken en pleinen en musea en winkels bezoeken alsof het niets is. Ik ben even weg. En als ik terugkom, over een dag of wat, is dat WK nog altijd bezig. Leve de lente!

V.

VERTIGO

2008-04-22T18:59:00.008+02:00

Twee beroemde cabaretiers op het terras in het Vondelpark deden heel veel moeite om gezien en gehoord te worden. Het had wat sneus en het had wat aandoenlijks, hoewel meer het eerste dan het laatste.

De zon scheen. Mensen droegen zonnebrillen. Ontdeden zich van jassen. Om twaalf uur kwamen de eerste glazen bier langs.

Na twee koffie, twee dubbele espresso's, twee water, ontstond er een plan. Ja, dat plan dat mijn metgezel en ik bedachten, dat zou zo maar eens iets heel moois kunnen worden.

N.

ROOD KLEUR ROOD KLEUR ROOD KLEUR ETC.

2008-04-19T09:25:00.002+02:00

Niels en ik leggen jullie graag de regels nog eens uit: hoe het zit met al die rode ballen en al die andere kleuren, en waarom 147 een magisch getal is, en wie die ongezonde pafferige Engelse mannetjes allemaal zijn, en waarom Dott en Ebdon en Murphy dit jaar niet moeten winnen, en waarom zo'n toernooi zo ongelooflijk lang moet duren, etc. Maar ga eerst de komende tweeënhalve week maar eens voor de tv zitten, want dat doen Niels en ik ook. Laat het WK beginnen!

V.

SCHANDE

2008-04-16T18:53:00.004+02:00

Een hit op elk festival waar hij draait. Hier in Nederland op zowel het IFFR en het AFFF een torenhoge publieksfavoriet. Overladen met awards. Geprezen als een van de effectiefste horrorfilms van de afgelopen tien, twintig jaar. En zo ongeveer bij mij om de hoek opgenomen toen ik in Barcelona woonde.

Ik heb het over [Rec]. De AFFF-voorstelling van donderdagavond was gisteren al uitverkocht en hoogstwaarschijnlijk wint de film zaterdag wederom een prijs, zodat ik hem zondag hopelijk kan gaan zien, maar waarom gaat zo'n gelauwerde en opwindende film in maar een (1!) bioscoop, een filmhuis in Den Haag, draaien? Die distributeur moet zich de ogen uit de kop schamen.

N.

HOE ONTNUCHTEREND, DIT ALLES

2008-04-12T14:57:00.002+02:00

Hoe jullie onlangs op deze site terechtkwamen:

I'M FEELING ROUGH, I'M FEELING RAW, I'M IN THE PRIME OF MY LIFE

2008-03-31T19:17:00.007+02:00

1.
Vincent en ik zagen de afgelopen week ook bijzonder weinig van de China Open. Wellicht doordat de wedstrijden op vervelende tijden werden uitgezonden, en dan ook nog eens op Eurosport - waar een ongetwijfeld zeer vriendelijke Vlaamse heer het commentaar verzorgt, die echter in de praktijk regelmatig grossiert in platitudes. Wat ik wel zag was een gedeelte van de werkelijk krankzinnige wedstrijd tussen Marco Boring Fu en onze favoriet Ronnie O'Sullivan. Na afloop was er de inmiddels beruchte persconferentie (hier te bekijken), waar ik, puberaal als ik ben, erg om moest lachen. Door de ophef die hierdoor ontstond werd er in de pers verder nagenoeg geen aandacht meer gegeven aan de rest van het toernooi, gewonnen door Stephen Maquire, die Shaun Donut Murphy versloeg. Kome het WK.

2.
Vrijdag was het tijd voor De Geheime Schrijversborrel in het Geheime Café. Ricus van de C. belde op en stelde voor er samen heen te gaan. Ook in het Geheime Café was Ramon S., gewapend met camera. Een voor een rukte hij wat schrijvers achter hun glazen vandaan om ze mee naar buiten te nemen, de koude in. Reden daarvoor was het opnemen van een trailer voor de Beste Verhalenbundel, over vliegen, van 2008, waar onder andere aan stuk van ondergetekende in staat. Het resultaat moet ergens deze week online staan. In het middenoosten houden ze hun hart vast, zoveel is duidelijk.

Richard O., die ik voor het eerst ontmoette, vertrouwde me toe dat hij vroeger een trouw lezer van deze site was. Vol lof was Richard, over die site van Vincent en mij, noemde het een begrip in weblogland, vroeger dan en vond dat we vaker sappige stukken over de letteren moesten brengen. Ik zei tegen hem dat ik allang blij was dat we überhaupt zo nu en dan een stukkie erop schreven, Vincent met zijn bestaan als vader en invloedrijke mandarijn en ik als internationaal gelauwerde mooie jonge techno god van de hedendaagse literatuur. Goed, dat laatste zei ik niet. Ik dronk mijn bier.

3.
Fijn plaatje, dit.

4.
Vanavond begint een nieuwe reeks Hollands Next Top Model. Jullie mogen best weten dat ik me daar op verheug.

5.
Zaterdagnacht, laat, zag ik een drumband angstaanjagend bezig zijn in de buurt van een club waar ik op het allerlaatste moment toch niet naar binnen ben gegaan. Thuis was het ineens 6 uur. Op mijn terras, waar ik de binnentuinen overzag, geurde de ochtend naar lente.

N.

NIELS EN VINCENT GAAN NIET NAAR SHEFFIELD

2008-03-26T15:21:00.005+01:00

...en dan had ik jullie nog helemaal niet verteld dat Niels en ik dit jaar niet naar het WK Snooker in Sheffield zullen gaan! Ergens in november, alweer maanden geleden dus, was ik een avond bij Niels thuis en dronken we net voldoende glazen wijn om snode plannen te kunnen smeden. Eindelijk zou onze jongensdroom - nu ja, we spraken er pas een paar jaar over, en eigenlijk pas sinds een jaar echt, en eigenlijk altijd in schertsende zin - uitkomen: in april 2008 zouden we het WK Snooker bezoeken. Dat toernooi duurt wel tweeënhalve week en dat houdt natuurlijk niemand vol, zelfs wij niet - en bovendien, wat is er verder nog te doen in dat plaatsje Sheffield? -, maar: in april 2008 zou het dan eindelijk gaan gebeuren.

Maar dat plan van ons, dat plan waar ik jullie nooit over vertelde, dat gaat dus niet door. Het boeken van WK Snooker-tickets wordt je bepaald niet gemakkelijk gemaakt: je moet namelijk een formulier downloaden en printen van de officiële snookersite, en dan aankruisen welke wedstrijd je wilt zien, en met welke creditcard je alles denkt te gaan betalen daar, en je moet ook reservewedstrijden opgeven, en die vinden dan weer op andere dagen plaats, op andere tijdstippen, voor andere prijzen, en dat formulier moet je dan naar Engeland sturen, en pas weken later hoor je dan eens of je plaatsen hebt, en intussen kun je geen vliegtickets kopen, geen hotel boeken, o, jullie weten niet half welk een gruwel het is om te proberen je jongensdroom in vervulling te laten gaan. Niels zei: weet je wat, we bellen die lui wel gewoon tegen de tijd dat we de tickets telefonisch kunnen bestellen.

Tegen de tijd dat telefonisch boeken mogelijk was, waren al onze favoriete wedstrijden bijkans uitverkocht, was elk hotel in Sheffield en in de nabije omgeving volgeboekt en zei ik nog maar zelden tegen Niels: je derde roman zal gaan over twee jongemannen die vijf dagen in Sheffield rondhangen en af en toe een snookerwedstrijd van dichtbij observeren. Wel zag ik, als andere toernooien op tv waren, steeds hetzelfde aftandse, lodderige, half slapende publiek in beeld komen. Voorheen dacht ik altijd: daar kan ik bij zitten! Daar kan Niels ook bij zitten! Daar kunnen Niels en ik samen bij zitten en dan moedigen we Ronnie aan en zullen we, in tegenstelling tot al die andere toeschouwers, níet in slaap vallen! Zulke gedachten dus had ik al geruime tijd niet meer.

Enige weken geleden trof ik Niels in een café waar iedereen tien jaar jonger was dan ik en waar iedereen ook nog eens rookte. Niels draaide er niet omheen. Hij vertelde me dat onze droom, onze lang gekoesterde wens, onze plannen voor april 2008, dat we die moesten laten varen. Ik herinner me de zin: 'Zet het uit je hoofd, Vince, het gaat niet gebeuren!', al vraag ik me af of Niels die woorden echt heeft uitgesproken. Wel zei hij dat we gek zouden zijn om honderden euro's te besteden aan vervoer en verblijf, hopend dat we een glimp van een eerste of tweede ronde zouden opvangen. Ik haalde mijn schouders op, zei: 'In 2009 gaat het echt gebeuren, Niels', waarop Niels 'Reken maar' zei (ik heb Niels nog nooit 'Reken maar' horen zeggen, maar in dit stukje komen die woorden mooi van pas). Vervolgens kwam er iemand het café binnen die we niet wilden spreken en renden we - zoef! - het café uit. Maar daarover vertel ik jullie graag een andere keer. Om het alvast heel spannend te maken: tijdens dat rennen maakte ik een paar radslagen en ging Niels er met de kas vandoor. Zo, nu jullie weer.

V.

P.S. Als een van jullie waardevolle tips voor ons heeft, opdat we zonder al te veel problemen het WK Snooker 2009 kunnen bijwonen: mail het ons, punk!

DE BELGEN SNAPPEN HET (2)

2008-03-20T14:28:00.005+01:00

I

Hugo Claus dronk nog een glas champagne en vond het wel best zo.

II

De nieuwe plaat van Gorki, Voor Rijpere Jeugd, is hier te beluisteren.

III

Zeer aardige mail van Saskia de Coster. Ze schrijft over Betamax:

‘beetje geweld, beetje tiet, beetje glad
maarrrr
er waren weerhaken - stoer én intelligent boek, een vrij ideale
combinatie
en ja, er waren ook films maar dat is recensentenpraat, om
verwijzingen te beginnen uitpulken - verlatenhotelscene heeft zich
vastgezet in mijn hoofd
enkele opmerkingen omdat je er om vraagt:
poezie in betamax: mag niet
en: modellen eten nooit
wacht, ik dacht dat ik er nog eentje had
nee weet het niet meer
en tout cas: een aanwinst voor de letteren
de max’

Net begonnen in haar laatste, Held. Valt niet tegen tot nu toe, zeg.

N.

EERST WIJN PROEVEN

2008-03-16T12:47:00.002+01:00

Er bleek uiteindelijk niet zoveel te vertellen over het Boekenbal. Ik bezin me nog op een stukje over die avond en vermoedelijk schrijf ik erover tegen de tijd dat het jullie al niets meer kan schelen, maar: wat een leuke avond was dat, zeg. Ik trof veel mensen die vroegen om nieuwe stukjes op deze site, ik praatte bij met stapels oud-collega's (ik kreeg soms de indruk dat 1 op de 3 aanwezigen ooit een collega van me was geweest) en ook maakte ik kennis met iemand die Niels al wel kende maar mij nog niet. Niels stelde ons aan elkaar voor. 'Vincent,' zei ik terwijl ik hem de hand schudde. 'Van Niels en...?' vroeg hij. Ik beaamde dat. Ik heb weinig memorabels gezien: niemand ging met elkaar op de vuist, niemand viel van de trap, en ik zag ook niemand met decorstukken slepen - maar ik vermoed altijd dat alleen de Boekenbalbezoekers-op-leeftijd zulks doen. Ik ben er hoe dan ook te jong voor. Of te oud.

Nu eerst: wijn proeven. Dat vindt plaats in een of andere loods en je kunt er niet pinnen. Als dat maar goed gaat.

V.

BOEKENBAL 2008

2008-03-10T20:41:00.001+01:00

Het heeft even geduurd, maar morgen is dan eindelijk het eerste Boekenbal waarop Niels en ik beiden te gast zijn. Daar móet haast wel een stukje van komen.

V.

DE BELGEN SNAPPEN HET

2008-03-04T19:27:00.004+01:00

I

In het februarinummer van het mooie Vlaamse boekentijdschrift De Leeswolf staat een erg prettige recensie van Betamax. Ze schrijven onder andere:

‘Carels levert met Betamax een beklijvende filmische roman af. Het beschreven decor, gekleurd door Stokerstraten en Tarantinogeweld, is beklemmend in z'n eenvoud, en gaat in één vloeiende beweging over in de analyse van de verhouding tussen geweld en psyche, die de rode draad vormt van het verhaal. Die analyse uit zich in het boek o.m. in enkele zware wetenschappelijk-filosofische dialogen en beschouwingen, maar die maken het verhaal geenszins eendimensionaal. De veelheid aan horreur die de auteur aanwendt om de analyse te spekken, maakt het geheel immers groot genoeg om interessant te blijven. De manier waarop gewelddadige beelden het hedendaagse publiek met een grote frequentie torpederen, verdient bovendien nooit genoeg rake aanklachten.

Carels heeft uit zijn bekende thematiek een surrealistische roman die naam waardig gedistilleerd, een parabel over de consumptiemaatschappij die het gevaar loopt realiteit te worden in de nabije toekomst. Geweldfantasieën sluimeren in elke letter, terwijl requiems die fantasieën heerlijk luister bijzetten. Zoals Neon aaneenhing van cynisme, druipt ook elke pagina van dit werk van de fijnzinnige, bijtende humor.

Zijn stijl is wervelend én wervend, wat niet makkelijk is als je nog maar eens schrijft over hedendaagse onderwerpen als sociale isolatie, terrorismedreiging en een wild om zich heen slaande privacyschending.’ - (c) Peter Verlaak.

II

De nieuwe single van dEUS is hier te beluisteren.

N.

OP DE RADIO

2008-02-12T12:22:00.000+01:00

Woensdag 13 februari, morgen dus, is er interview met mij te horen in VPRO de Avonden, tussen 20.30 en 21 uur op Radio 6.

Luisteren kan via de kabel (frequenties hier), DAB of podcast. Met een snelle internetverbinding is het makkelijk om op de website te luisteren, zowel live als achteraf.

N.

TOEVAL

2008-01-24T02:26:00.000+01:00

Ik zag vanavond The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford en ik dacht: wat een prachtige film. En ik dacht, net nu: wat een toeval. In een film waar het gaat over overeenkomsten en toevalligheden, vond ik het opvallend dat de Australische regisseur Andrew Dominik in 2000 debuteerde met het minstens zo goede Chopper, een film die een enorme springplank bleek voor Eric Bana, zoals deze film dat is voor Casey Affleck. En ik dacht, toen ik dit opschreef: ik debuteerde in 2000 en mijn tweede kwam ook in 2007 uit.

En ik dacht: die Heath Ledger toch. Ook al een Aussie. Ik heb heel goede hoop voor de komende Batman.

N.

2008

2008-01-14T23:41:00.000+01:00

Matig jaar, dat 2008, tot nu toe. En dan moet de wijn nog geplukt worden.

N.

2008 KAN MAAR BETER UITKIJKEN

2008-01-04T14:33:00.000+01:00

Vanmorgen zapte ik langs CNN, waar ik vage 'Breaking News!'-beelden zag van het huis van Britney. Ik zag hoe een vrouw op een stretcher het huis uit gedragen werd, vermoedelijk Britney zelve, en ik vroeg me af: gebeurt dit alles echt? Maar ik zie de laatste dagen wel meer vreemde dingen, want gisteren zag ik David Letterman een baard dragen die hem zeker tien jaar ouder maakte, en eerder deze week zag ik Dustin Hoffman in een clip van - och hemel - 50 Cent spelen.

Misschien wordt 2008 wel gewoon Het Jaar Waarin Alles Kan, dat is best mogelijk, maar ik zeg jullie nu maar vast: Niels en ik gaan nieuwe regels opstellen. We willen geen hippe bijna-gepensioneerde acteurs in clips van mompelende dwazen zien, geen baarden waar ze niet horen en geen aftakelende, kansloze meisjes op stretchers. Verder mag bijna alles.

V.

GEEL PIEKHAAR, LICHTBLAUWE OGEN

2008-01-03T20:46:00.001+01:00

Alwéér zo'n foto van Niels en mij waarvan ik me niet herinner dat hij werd gemaakt. Maar zo te zien lette ik ook niet op de fotograaf en had ik het veel te druk met naar Niels te staren, die zelf overigens wel recht in de lens keek, en die zo te zien net van plan was een paar onsmakelijke geluiden voort te brengen met zijn handen. Ik zag er die dag heel anders uit, met mijn gele piekhaar en mijn lichtblauwe ogen, maar ook Niels zag er heel on-Niels uit. Het kan allemaal ook aan de belichting hebben gelegen, of aan het aantal glazen wijn dat we al tot ons hadden genomen, wie weet die dingen. Ik laat jullie even meekijken.

V.

MIJN WENS VOOR 2008

2008-01-02T16:37:00.000+01:00

Ik zou in 2008 graag verschoond blijven van mannen op leeftijd met een enorme buik en daaroverheen een shirt en daar weer overheen een vest en - want dat is nog het allerergste - een grote hoed op hun hoofd. Ik kom ze regelmatig tegen als ik boodschappen doe, in de supermarkt dus, en het maakt niet uit in welk seizoen ik er kom, want de oudere mannen op leeftijd die zich een cowboy wanen zijn er gewoon altíjd.

Jullie hebben mij in de loop der jaren leren kennen als een tolerant mens. Als iemand met wie je gerust een praatje kunt maken. Als een aimabele jongeman die zelden ergens van opkijkt. Maar allemachtig, geen oude mannen met cowboyhoeden meer in mijn supermarkt in 2008.

Bedankt alvast.

V.

P.S. Bij voorbaat mijn excuses aan alle werkelijke cowboys die deze site lezen.

LAATSTE 2007-LIJSTJE

2008-01-01T12:47:00.001+01:00

Een overzicht van de meest beluisterde liederen op mijn iPod. Hopsakee.

Allemaal een heel gelukkig 2008!

WIJ KUNNEN MEER DAN JE DENKT

2007-12-31T20:06:00.001+01:00

Zie hier.

V.

VINCENT ZAG EN LAS BIJNA NIETS IN 2007

2007-12-30T12:05:00.000+01:00

In 2007 las ik opmerkelijk weinig nieuwe boeken (of ik las ze niet helemaal uit, vaak tot mijn spijt) en zag ik heel weinig nieuwe films. Het vaderschap blijkt nog veel tijdrovender en vermoeiender dan ik had verwacht, en is bovendien de reden dat ik dit jaar zo weinig heb geschreven op deze prachtsite. Sommige lijstjes zijn dus wat korter dan normaal - laten we hopen dat in elk geval het boekenlijstje van 2008 een stuk uitgebreider zal zijn. (Recente boeken van Philip Roth, Michael Chabon, Jeroen Brouwers, André Aciman, A.M. Homes, Nick Hornby en Gerard Reve liggen hier allemaal klaar ter lezing.) Verder staat alles op alfabetische volgorde, zoals het hoort.

JONGETJE VAN HET JAAR

Thijs Schmitz

DAG VAN HET JAAR

11 februari

10 LIEDJES VAN HET JAAR

Arcade Fire, Keep the Car Running
Beirut, A Sunday Smile
Cold War Kids, Hang Me Up to Dry
Duke Special, Last Night I Nearly Died
Feist, 1 2 3 4
Interpol, The Heinrich Maneuver
Keren Ann, Lay Your Head Down
Ray LaMontagne, Within You
The Mountain Goats, See America Right
Patrick Wolf, The Magic Position

10 CD'S VAN HET JAAR

Arcade Fire, Neon Bible
Beirut, The Flying Club Cup
Bonnie 'Prince' Billy, The Letting Go
Feist, The Reminder
Interpol, Our Love to Admire
Keren Ann, Keren Ann
The Mountain Goats, The Sunset Tree
Radiohead, In Rainbows
The Shins, Wincing the Night Away
Amy Winehouse, Back to Black

3 BOEKEN VAN HET JAAR

Opmerking: als ik hier ook boeken noemde van de uitgeverij waar ik werk, waren er 6 boeken van het jaar geweest.

Niels Carels, Betamax
Ian McEwan, Aan Chesil Beach
Jonathan Safran Foer, Alles is verlicht

2 TV-SERIES VAN HET JAAR

24
House, M.D.

9 FILMS VAN HET JAAR

Alles is liefde (2007)
Brief Encounter (1945)
Casino (1995)
The Departed (2006)
El laberinto del fauno (2006)
Little Miss Sunshine (2006)
Lolita (1962)
Marie Antoinette (2006)
Traffic (2000)

V.

JAARLIJSTJES 2007, NU EXTRAGRATIS ZONDER LINKS

2007-12-23T14:31:00.000+01:00

In een soortement van alfabetische volgorde:

De 10 beste nummers gehoord in 2007
Arcade Fire – Keep The Car Running
Daft Punk – Harder, Better, Faster, Stronger (live)
Dan Le Sac vs Scroobius Pip – Thou Shalt Always Kill
Digitalism – Idealism
Editors – Smokers Outside The Hospital Doors
Justice – D.A.N.C.E.
The Killers – When You Were Young
Machinefabriek – Lawine
Kate Nash – Foundations
The Strange Death of Liberal England – Oh Solitude

De 10 beste boeken gelezen in 2007
A.F.Th. – Het schervengericht
Paul Auster – Oracle Night
Michael Faber – The Crimson Petal and The White
Joshua Ferris – Zo kwamen we aan het eind
Steven Hall – The Raw Shark Texts
A.M. Homes – This Book Will Save Your Life
Haruki Murakami – De jacht op het verloren schaap
Haruki Murakami – Hard-boiled Wonderland en het Einde van de Wereld
Chuck Palahniuk – Rant
Carlos Ruiz Zafón – De schaduw van de wind

De 10 beste films gezien in 2007
Börn – Ragnar Bragnason
Caché - Michael Haneke
Children of Men – Alfonso Cuarón
Chinjeolhan Geumjassi – Chan-wook Park
Das Leben der Anderen – Florian Henckel von Donnersmarck
El Laberinto del Fauno – Guillermo del Toro
Immer Nie am Meer – Antonin Svoboda
Red Road – Andrea Arnold
Le Scaphandre et Le Papillon – Julian Schnabel
You, Me and Everyone We Know – Miranda July

N.

IN AANTOCHT:

2007-12-19T12:38:00.000+01:00

De jaaroverzichten van 2007. Ik heb nog nooit zo weinig geschreven als dit jaar, en toch durf ik aan te komen met lijstjes en toptienen. Binnenkort dus. Draag gerust wat ideeën aan bij de comments.

V.