Enkele keren begon ik vandaag aan een nieuw stukje, jullie indachtig - de fans, de lezers. Maar het draaide nergens op uit. Ik schreef zinnen en schrapte ze weer. Ik overwoog onderwerpen en verwierp ze weer. Ik woog woorden. Ik logde in en logde uit. En weer in. En toch weer uit.
Ik denk niet dat het nog iets gaat worden, eerlijk gezegd.
V.
OMDAT ALLEEN TEKST OOK HEEL STOER IS
Literatuur, Film, Muziek en Andere Fijne Zaken
zondag 10 april 2005
vrijdag 8 april 2005
NIELS EN VINCENT PRATEN OVER DANSEN OP MSN
Niels kwam er vanmiddag achter dat Elsie en ik - op onze bruiloft na - elkaar nooit hebben zien dansen. Daar kwam een msn-gesprek van.
Niels: Neger.
Vincent: Aap.
Niels: Stoere plannen voor dit weekeinde?
Vincent: Geenszins. Jij?
Niels: Vanavond komt Mar10 bij mij eten. Daarna gaan we wellicht naar een nieuwe club bij mij in de buurt. Jij moet gewoon een keer gaan dansen met je vrouw, zeg!
Vincent: Ik wist niet dat dit zo'n gevoelig punt voor je was.
Niels: Is het ook niet zo erg, maar ik vond het gewoon vreemd.
Vincent: Ik nu ook.
Niels: Da's al. Weet je wat ik me net bedenk?
Vincent: ?
Niels: Dat ik jou tientallen keren heb zien dansen, maar dat ik niet voor zou kunnen doen hoe je danst.
Vincent: Ik ook niet. Zoals nu: nu zou ik niet weten hoe ik dans. Maar ik dans nochtans altijd hetzelfde, denk ik. Ik zou het van jou ook niet weten.
Niels: Het hangt van de muziek af, bij mij. Ik dans anders op bijvoorbeeld Noodlanding dan op Awakenings.
Vincent: Wel wel.
Niels: Jaja. Kun je eigenlijk ergens dansen in Delft?
Vincent: 'Tuurlijk wel,' zegt Els. 'In Lorre.'
Niels: Lorre? Hét housebolwerk van Delft?
Vincent: Volgens mij is dat een enge studentenplek. Maar goed.
Niels: Ik was laatst in Den Haag dansen. In Silly Symphonies. Vreemd volk kwam daar.
Vincent: Zo klinkt het.
Niels: Ik dans toch het liefste in mijn eigen stad. Daar ken ik tenminste mensen.
Vincent: Hebben we het werkelijk nog steeds over dansen? Werkelijk?
Niels: Ja, hoor.
Vincent: Dit gesprek moet op de seit!
Niels: Doe maar.
Vincent: Zeg nog eens iets lolligs dan?
Niels: Hm... Over dansen zeker?
Vincent: Ja, jij vindt dansen toch plotseling HET onderwerp?
Niels: Dansen is HET onderwerp. Dat roeleert de pan uit. Etc. Ik was eens ergens dansen en toen zei een meisje tegen me: Je danst alsof je ook lekkere eitjes bakt in de morgen.
Vincent: Wat een mal dansje moet dat geweest zijn.
Niels: Het was een dansje zoals ik alleen kan. Goed, maar ik moet gaan. Ik ga vanavond dansen met Martien. Bo!
Vincent: We hebben het nu NOG STEEDS over dansen. Waarom niet over eitjes bakken? Jij bakt nooit een eitje voor me.
Niels: Ach man, de laatste keer dat jij in mijn enorme stadsvilla bij de Heineken brouwerij was nog. Nu ja, dat is ook al bijna 8 maanden geleden.
Vincent: O.
Niels: Gebakken eieren, met spek en kaas, man. Maar goed, knoop het in je oren: dansen gaat het helemaal worden deze zomer.
Vincent: De bom!
Niels: En: ik dans alsof ik lekkere eitjes bak des ochtends.
Vincent: Ik zie het je doen. Nu.
Niels: Toen vroeg ik aan dat meisje: WAT voor 'n eitjes? Of nee, dat zei ik niet. Hm, nu ben ik gans confuus.
Vincent: Scherpe reactie, hoor. Jij weet daar wel op in te spelen, zie ik.
Niels: Waarom altijd kippeneieren, zei ik toen.
Vincent: Ja.
Niels: Weet je wel dat je met een struisvogelei wel tien mensen kunt voeden, ging ik door.
Vincent: Op de dansvloer? Met dat lawaai om je heen? En ze bleef gewoon bij je staan?
Niels: Ze kwam zelfs wat dichterbij staan.
Vincent: Ik vind dit gesprek een bedenkelijke wending nemen, Niels.
Niels: Dan zal ik de clou maar helemaal achterwege laten.
Vincent: Nee joh. Ik post dit gesprek toch?
Niels: Misschien juist daarom. Staat ie er al op dan? Dit héle gesprek?
Vincent: Nog niet. Ben het aan het bewerken. Alles over je werk is eruit bijvoorbeeld.
Niels: Ah, dan wacht ik nog wel even.
Niels: Staat het er nú op?
Vincent: Bijna.
V.
Niels: Neger.
Vincent: Aap.
Niels: Stoere plannen voor dit weekeinde?
Vincent: Geenszins. Jij?
Niels: Vanavond komt Mar10 bij mij eten. Daarna gaan we wellicht naar een nieuwe club bij mij in de buurt. Jij moet gewoon een keer gaan dansen met je vrouw, zeg!
Vincent: Ik wist niet dat dit zo'n gevoelig punt voor je was.
Niels: Is het ook niet zo erg, maar ik vond het gewoon vreemd.
Vincent: Ik nu ook.
Niels: Da's al. Weet je wat ik me net bedenk?
Vincent: ?
Niels: Dat ik jou tientallen keren heb zien dansen, maar dat ik niet voor zou kunnen doen hoe je danst.
Vincent: Ik ook niet. Zoals nu: nu zou ik niet weten hoe ik dans. Maar ik dans nochtans altijd hetzelfde, denk ik. Ik zou het van jou ook niet weten.
Niels: Het hangt van de muziek af, bij mij. Ik dans anders op bijvoorbeeld Noodlanding dan op Awakenings.
Vincent: Wel wel.
Niels: Jaja. Kun je eigenlijk ergens dansen in Delft?
Vincent: 'Tuurlijk wel,' zegt Els. 'In Lorre.'
Niels: Lorre? Hét housebolwerk van Delft?
Vincent: Volgens mij is dat een enge studentenplek. Maar goed.
Niels: Ik was laatst in Den Haag dansen. In Silly Symphonies. Vreemd volk kwam daar.
Vincent: Zo klinkt het.
Niels: Ik dans toch het liefste in mijn eigen stad. Daar ken ik tenminste mensen.
Vincent: Hebben we het werkelijk nog steeds over dansen? Werkelijk?
Niels: Ja, hoor.
Vincent: Dit gesprek moet op de seit!
Niels: Doe maar.
Vincent: Zeg nog eens iets lolligs dan?
Niels: Hm... Over dansen zeker?
Vincent: Ja, jij vindt dansen toch plotseling HET onderwerp?
Niels: Dansen is HET onderwerp. Dat roeleert de pan uit. Etc. Ik was eens ergens dansen en toen zei een meisje tegen me: Je danst alsof je ook lekkere eitjes bakt in de morgen.
Vincent: Wat een mal dansje moet dat geweest zijn.
Niels: Het was een dansje zoals ik alleen kan. Goed, maar ik moet gaan. Ik ga vanavond dansen met Martien. Bo!
Vincent: We hebben het nu NOG STEEDS over dansen. Waarom niet over eitjes bakken? Jij bakt nooit een eitje voor me.
Niels: Ach man, de laatste keer dat jij in mijn enorme stadsvilla bij de Heineken brouwerij was nog. Nu ja, dat is ook al bijna 8 maanden geleden.
Vincent: O.
Niels: Gebakken eieren, met spek en kaas, man. Maar goed, knoop het in je oren: dansen gaat het helemaal worden deze zomer.
Vincent: De bom!
Niels: En: ik dans alsof ik lekkere eitjes bak des ochtends.
Vincent: Ik zie het je doen. Nu.
Niels: Toen vroeg ik aan dat meisje: WAT voor 'n eitjes? Of nee, dat zei ik niet. Hm, nu ben ik gans confuus.
Vincent: Scherpe reactie, hoor. Jij weet daar wel op in te spelen, zie ik.
Niels: Waarom altijd kippeneieren, zei ik toen.
Vincent: Ja.
Niels: Weet je wel dat je met een struisvogelei wel tien mensen kunt voeden, ging ik door.
Vincent: Op de dansvloer? Met dat lawaai om je heen? En ze bleef gewoon bij je staan?
Niels: Ze kwam zelfs wat dichterbij staan.
Vincent: Ik vind dit gesprek een bedenkelijke wending nemen, Niels.
Niels: Dan zal ik de clou maar helemaal achterwege laten.
Vincent: Nee joh. Ik post dit gesprek toch?
Niels: Misschien juist daarom. Staat ie er al op dan? Dit héle gesprek?
Vincent: Nog niet. Ben het aan het bewerken. Alles over je werk is eruit bijvoorbeeld.
Niels: Ah, dan wacht ik nog wel even.
Niels: Staat het er nú op?
Vincent: Bijna.
V.
donderdag 7 april 2005
LIEDEREN GEVRAAGD
Ik ben op zoek naar liederen die ik eigenlijk zou moeten kennen, waarde lezers. Daarom stel ik voor dat eenieder van jullie - ja, ook als je hier normaal alleen maar komt lezen en niets bij de comments plaatst, ook jij dus - één titel noemt waarvan je vindt: tjonge, als Vince dat lied nú nog niet kent, waar gaat het dan heen met hem? En als het echt moet, mag je zelfs twee titels noemen. Striktheid is niet altijd zinvol.
Als er geen lente is, dan maken we er toch gewoon een met z'n allen?
Zelf raad ik jullie 'Lua' van Bright Eyes aan. (Of 'Songs of Love' van Ben Folds, want ikzelf mag ook best twee titels noemen. Niemand maakt me wat.)
Laat het commentsveld uitpuilen als nooit tevoren, jongens en meisjes!
V.
Als er geen lente is, dan maken we er toch gewoon een met z'n allen?
Zelf raad ik jullie 'Lua' van Bright Eyes aan. (Of 'Songs of Love' van Ben Folds, want ikzelf mag ook best twee titels noemen. Niemand maakt me wat.)
Laat het commentsveld uitpuilen als nooit tevoren, jongens en meisjes!
V.
NIEUWE FASE
Ik ben officieel geen student meer. Ik leverde mijn collegekaart in bij het informatiecentrum en de dame achter de balie zei tegen me: 'Succes met deze nieuwe fase van je leven.'
In deze nieuwe fase van mijn leven zal ik dus nooit meer, ik noem maar wat, op maandagavond naar de Open Borrel Avond in de Meander kunnen. Wát een gemis.
In deze nieuwe fase van mijn leven zit ik tegenwoordig op het Amsterdamse stadhuis allerlei taken uit te voeren voor een niet nader te noemen politieke partij. Over die taken kan ik natuurlijk ook niets vertellen, want vertrouwelijk.
In deze nieuwe fase van mijn leven log ik illegaal in bij studiecentra om mijn mail te checken, met het collegekaartnummer en het wachtwoord van iemand anders.
In deze nieuwe fase van mijn leven lijkt het allemaal nóg drukker te gaan worden dan de afgelopen maanden. Ik ga immers alle banen en klussen die me voor de neus komen aanpakken en daarnaast ga ik mijn boek maar eens afschrijven.
Maar goed. 19 april. Dan is het pas echt voorbij. En kan mijn nieuwe fase officieel beginnen.
N.
In deze nieuwe fase van mijn leven zal ik dus nooit meer, ik noem maar wat, op maandagavond naar de Open Borrel Avond in de Meander kunnen. Wát een gemis.
In deze nieuwe fase van mijn leven zit ik tegenwoordig op het Amsterdamse stadhuis allerlei taken uit te voeren voor een niet nader te noemen politieke partij. Over die taken kan ik natuurlijk ook niets vertellen, want vertrouwelijk.
In deze nieuwe fase van mijn leven log ik illegaal in bij studiecentra om mijn mail te checken, met het collegekaartnummer en het wachtwoord van iemand anders.
In deze nieuwe fase van mijn leven lijkt het allemaal nóg drukker te gaan worden dan de afgelopen maanden. Ik ga immers alle banen en klussen die me voor de neus komen aanpakken en daarnaast ga ik mijn boek maar eens afschrijven.
Maar goed. 19 april. Dan is het pas echt voorbij. En kan mijn nieuwe fase officieel beginnen.
N.
woensdag 6 april 2005
HMPF
Prins Rainier dood. Saul Bellow dood. De lente dood.
Ik haal mijn winterjas wel weer uit de kast, hoor. Allemachtig.
V.
Ik haal mijn winterjas wel weer uit de kast, hoor. Allemachtig.
V.
zondag 3 april 2005
WEEKOVERZICHT MET ONZINNIGE WITREGELS
Duistere krachten haalden grote sommen geld van onze rekening. Wij plaatsten het er weer terug op. We hadden contact met instanties en alles kwam goed. Het ging slecht met de paus. Op de webcam zag ik oma Bep een broodje kroket eten. Ik beloofde mensen ze snel terug te mailen en deed het niet. Twee van mijn collega's verlieten afgelopen week definitief de Grote Uitgeverij en op hun afscheidsfeestje vroeg een auteur me: 'Ga jij ook weg, Vincent?' 'Nee, ik ga nooit weg,' antwoordde ik. En op dat feestje begon vertrekkende collega Hannerlie in ene een speech waarin ze mij bedankte voor onze samenwerking en ze me een boek cadeau gaf (dat boek, overigens, zal voorgoed achter in mijn kast met vertaalde literatuur staan, ervan uitgaande dat ik de wetten van het alfabet altijd blijf respecteren). Ik was er niet op bedacht en raakte zomaar ontroerd.
Ik dacht nog even: als ik D66-lid was geworden, had ik mee mogen stemmen op het congres en wie weet had het landsbelang ervan afgehangen. Ik ging op bezoek bij een groot Vlaams schrijver. Wij spraken over de letteren en we dronken koffie verkeerd in een café. Ik vroeg me nog af wat 'koffie verkeerd' in het Vlaams was, maar daar hebben ze geen eigen woord voor. Een Gentse taxichauffeur zei me in een haast onverstaanbaar dialect dat ik voortaan gepast geld moest meenemen als ik van het Gentse taxiwezen gebruik wilde maken. Op de terugweg nam ik dus een Gentse tram. Het Gentse taxiwezen moet niet altijd zo stoer doen tegen mij. Die avond bevond ik me ineens weer op station Antwerpen Centraal, waarvandaan geen enkele rechtstreekse trein naar Nederland bleek te vertrekken. Ik sms'te mensen die daar ook niets aan konden doen.
Ik zag een tv-reclame waarin Britney Spears ronddwarrelde. De paus lag op sterven. Ik luisterde voor het eerst naar liedjes van Bright Eyes en kreeg het liedje 'Songs of Love' van Ben Folds niet meer uit mijn hoofd. Ik zag Elsie huppelen. Een weblogvriendin vertelde me dat ze in verwachting is. Ik ontving liederlijke msn-berichten van iemand die zich voor een andere vriendin uitgaf. Die vriendin nam een nieuw e-mailadres. Een Nederlandse schrijver gaf me het enig ontbrekende Brakman-boek in mijn collectie cadeau.
Ik reserveerde kaartjes voor een toneelstuk dat een vriend regisseert. Ik vulde eindelijk eens een donorverklaring in. Met D66 en het landsbelang kwam het toch nog goed. Els droomde dat ik voor twee weken met Niels op vakantie naar Mexico vertrok, want, zo sprak ik in die droom: 'Jij wil nooit naar Mexico.' (Ik wil zelf ook nooit naar Mexico, maar in dromen kan alles.) De paus stierf. Ik kocht een nieuw overhemd. Een van onze katten rolde over ons in de lentezon badende balkon alsof het haar reden van bestaan was. Onze andere kat draaide zich nog eens om.
V.
Ik dacht nog even: als ik D66-lid was geworden, had ik mee mogen stemmen op het congres en wie weet had het landsbelang ervan afgehangen. Ik ging op bezoek bij een groot Vlaams schrijver. Wij spraken over de letteren en we dronken koffie verkeerd in een café. Ik vroeg me nog af wat 'koffie verkeerd' in het Vlaams was, maar daar hebben ze geen eigen woord voor. Een Gentse taxichauffeur zei me in een haast onverstaanbaar dialect dat ik voortaan gepast geld moest meenemen als ik van het Gentse taxiwezen gebruik wilde maken. Op de terugweg nam ik dus een Gentse tram. Het Gentse taxiwezen moet niet altijd zo stoer doen tegen mij. Die avond bevond ik me ineens weer op station Antwerpen Centraal, waarvandaan geen enkele rechtstreekse trein naar Nederland bleek te vertrekken. Ik sms'te mensen die daar ook niets aan konden doen.
Ik zag een tv-reclame waarin Britney Spears ronddwarrelde. De paus lag op sterven. Ik luisterde voor het eerst naar liedjes van Bright Eyes en kreeg het liedje 'Songs of Love' van Ben Folds niet meer uit mijn hoofd. Ik zag Elsie huppelen. Een weblogvriendin vertelde me dat ze in verwachting is. Ik ontving liederlijke msn-berichten van iemand die zich voor een andere vriendin uitgaf. Die vriendin nam een nieuw e-mailadres. Een Nederlandse schrijver gaf me het enig ontbrekende Brakman-boek in mijn collectie cadeau.
Ik reserveerde kaartjes voor een toneelstuk dat een vriend regisseert. Ik vulde eindelijk eens een donorverklaring in. Met D66 en het landsbelang kwam het toch nog goed. Els droomde dat ik voor twee weken met Niels op vakantie naar Mexico vertrok, want, zo sprak ik in die droom: 'Jij wil nooit naar Mexico.' (Ik wil zelf ook nooit naar Mexico, maar in dromen kan alles.) De paus stierf. Ik kocht een nieuw overhemd. Een van onze katten rolde over ons in de lentezon badende balkon alsof het haar reden van bestaan was. Onze andere kat draaide zich nog eens om.
V.
vrijdag 1 april 2005
MEDELEVEN
Vanavond belde mijn moeder me. Terwijl we ons afvroegen hoe het toch met de paus gaat, hoorde ik vader Bert op de achtergrond brommen: 'Vanavond gaat-ie eraan.'
Dan weten jullie het maar vast.
V.
Dan weten jullie het maar vast.
V.
Abonneren op:
Posts (Atom)