NIELS EN VINCENT BESTAAN 10 JAAR

dinsdag 28 juni 2005

NEERGEDAALD STOF

De reacties op ons nieuwe uiterlijk zijn wisselend. De een haalt een beetje mokkend zijn schouders op als ik ernaar vraag, de ander spreekt van frisheid en jeugdigheid en een-nieuwe-lente-een-nieuw-gezicht en wat niet al.

En nu het stof is neergedaald, en ik alles weer kan relativeren, zeg ik: ja hoor, misschien was het wel gewoon Heel Goed dat ons oude template blokkeerde. Dat de boel vastliep. Dat ik werd gedwongen zelf met dat html aan de slag te gaan.

Leve Niels en Vincent Nieuwe Stijl!

V.

maandag 27 juni 2005

DINGEN DIE IK ZOU KUNNEN SCHRIJVEN

Ik zou kunnen schrijven over een feestje vorige week, waar mijn broek in de fik vloog, als Janneke dat niet al had gedaan.

Ik zou kunnen schrijven dat Vincent mij dit weekend meerdere malen totaal in paniek opbelde met de mededeling dat de seit stuk was. Maar dat weten jullie al.

Ik zou kunnen schrijven dat ik gisteren samen met vriend J. en de meisjes S. & S. aan het water van het IJ zat en tal van IJwit-biertjes dronk. En dat vriend M., met wie ik vrijdag op de Rock 'n Roll-picknick in Bitterzoet Heel Hard moest lachen om een Heel Slecht Bandje, ook nog even zijn neus liet zien.

Ik zou kunnen schrijven dat één van de meisje S. een gloednieuw weblog heeft en dat het andere meisje S. heel aanstekelijk vertelde over haar peperdure draaitafels die ze nog moest aansluiten.

Ik zou kunnen schrijven dat ik jullie allemaal uitnodig om óók zaterdag naar het Awakenings Festival te komen.

Maar ja, die warmte...

N.

zondag 26 juni 2005

NU AL SENTIMENTEEL


Tijdenlang zag onze site er dus zo uit. Afgezien van die ridicule witruimte dus, die ik maar niet kwijtraakte, hoe hard ik het de afgelopen dagen ook probeerde. Maar ik houd niet van veranderingen. Sterker, ik haat ze. Ik heb nu al heimwee.

Niels, kom eens terug om de boel recht te trekken, wil je?

V.

VOORLOPIGE NIEUWE LAY-OUT

Goed. Ik schijn iets verprutst te hebben aan de lay-out eergisteravond, waarna ik twee dagen lang chagrijnig en toornig rondliep omdat ik de boel niet meer kon repareren. Graag bedank ik al mijn meedenkende msn-vrienden en -vriendinnen, die ook al geen oplossing wisten - dank voor jullie hulp, msn-vrienden en -vriendinnen!

Voorlopig moeten jullie het met deze lay-out doen. Het is maar een voorlopige en er zal nog een boel aan bijgeschaafd moeten worden, maar goed. Alles werkt weer en daar gaat het verdorie om.

Mocht Niels morgen opduiken en de oude lay-out weer in ere weten te herstellen: dat zou natuurlijk nog veel leuker zijn. Wat jullie.

V.

donderdag 23 juni 2005

SLINGERS, CONFETTI, KRETEN VAN BLIJDSCHAP

Niels en Vincent Doen Dit Nu Twee Jaar

Niels en Vincent Beloven Dat Ze Weer Iets Regelmatiger Stukkies Komen Schrijven

Niels en Vincent Gooien Er Momenteel Een Beetje Met De Pet Naar

Niels en Vincent Zeggen Echter: Daar Komt Verandering In

Niels en Vincent Waarderen Jullie Aandacht En Jullie Geduld

Niels en Vincent Laten Jullie Graag Delen In De Feestvreugde

Niels en Vincent Nemen Daarom Met Liefde Jullie Felicitatiecomments In Ontvangst

V.

maandag 20 juni 2005

VOLGT WEER EEN OPSOMMING

Het was de eerste heuse zomerdag. Waar anderen op het strand lagen, bij een meertje verkoeling zochten of het lokale zwembad verkenden (of, wie weet, een combinatie van die evenementen), draaide de Grote Uitgeverij gewoon op volle toeren. Op de bureauredactie van die Grote Uitgeverij kan slechts één raam geopend worden. Vroeger waren het er twee, maar er gebeurt wel eens wat, en nu zitten we met de brokken.

Maar dat is dus helemaal niet waar het mij om gaat. Iedereen zwemt en baddert en plonst maar een eind weg, en dan wind ik me wel op over dat ene raam dat nooit meer open zal gaan. Maar wie denkt dat ik aan het eind van zo'n hete, hete dag gewoon op de tram naar het CS stap, als het werk bij de Grote Uitgeverij erop zit (ha, alsof dat werk er ooit op zit), die is niet helemaal in orde. Welnee, ik liep dat hele stuk gewoon. Ik flaneerde langs de grachten en ik zag tijdens die wandeling:

- lentemeisjes die meer van zichzelve toonden dan goed was voor mijn gemoedsrust;
- vrouwen op leeftijd die meer van zichzelve toonden dan goed was voor mijn gemoedsrust - zij het op een geheel andere wijze;
- überhaupt een zooi wanstaltige mensen die zich beter zouden verstoppen;
- jonge mannen met zonnebrillen in hun haren;
- jonge mannen met shirts zonder mouwen;
- een man met maar 1 arm (en noem me onvolwassen, maar ik moet dan altijd aan Twin Peaks denken);
- mensen die mij in de weg liepen (en noem me vilein, maar mensen die mij in de weg lopen wens ik altijd een venijnige geslachtsziekte toe, met veel jeuk en gekrab en gejammer en al);
- mensen met praatjes;
- mensen op terrasjes die gewoon nog een rosé bestelden en naar mij keken met een blik van: wat loopt die daar kwiek naar het CS toe met zijn tas en zijn iPod;
- angstaanjagende vrouwen die zich prostitueerden;
- een man met een tasje van boekhandel Athenaeum;
- zeven dwergen;
- een sjembek zonder klauw;
- het meisje dat ik elke dag zie, omdat ze altijd dezelfde route reist als ik (Delft-Amsterdam CS), en dat ik nooit gedag zeg of aanspreek, ook al nemen we nota bene zelfs elke dag plaats in dezelfde coupé - ik moet me beheersen, anders zeg ik nog eens per ongeluk 'hoi', en voor je het weet kan ik elke dag wel 'hoi' zeggen, en vervolgens, je zult het zien, kan ik voortaan een andere coupé gaan opzoeken, omdat de situatie te ongemakkelijk wordt. Wel kijken we elkaar soms aan met die 'ik ga jou dus mooi niet gedag zeggen'-blik die wij perfect beheersen, maar dat ter zijde;
- een man die op onze administratieafdeling werkt;
- hordes gezichtsloze figuren zonder enige uitstraling whatsoever (en ik gebruik nimmer het woord 'uitstraling', dus jullie kunnen je voorstellen hoe ik eraan toe was).

Nu ja, en toen kwam ik thuis, en toen vertelde De Vrouw Die Ik De Mijne Noem me dat ik dan eindelijk toch een tandarts in Delft heb gevonden. Althans: zij heeft die voor me gevonden. Althanser zelfs: haar vader heeft die voor me gevonden. Ik woon nu bijna 4 jaar in Delft, en ik neem moeilijk afstand van zaken, dus ik beraad me nu op een wijze waarop ik de Lelystadse tandarts die ik al 22 jaar heb, kan vertellen dat er een eind aan moet komen. (Zou ik gewoon twee tandartsen kunnen aanhouden? Ik maak het niet graag uit.) Een tandarts in Delft, wel heb ik ooit. Alles komt mij altijd maar aanwaaien. Ik kan rustig 4 jaar achteroverleunen, en ik krijg zomaar een tandarts toebedeeld.

Goed. Ik ben weer terug. Plaats eens een comment. Kom eens langs en maak me blij. Morgenavond vind je me in het centrum van Amsterdam, waar broer Joey en ik elkaar gaan bijpraten over de Dingen des Levens.

V.

maandag 13 juni 2005

TER GERUSTSTELLING

Ik denk wel veel aan jullie, hoor. Is dat iets?

V.

dinsdag 7 juni 2005

VANZELF

Er komen vanzelf weer dagen waarop ik hier iets schrijf. Misschien morgen wel, wie weet die dingen. En dan zal ik jullie schrijven over de dingen die ertoe doen. In de tussentijd luister ik naar 'New Slang' van The Shins - alsof het het enige lied is dat er is. Alsof het er altijd al was.

V.

donderdag 2 juni 2005

O JA, DAT VERMALEDIJDE REFERENDUM

Na de bekendmaking van de uitslag van het referendum rond die rot-Grondwet.

Elsie: 'Heb je geen spijt dat je Ja hebt gestemd?'
Vincent: 'Ik had alleen spijt gehad als het ook daadwerkelijk Ja was gewórden, denk ik.'

V.

KAASMEISJES WETEN OOK NIET ALLES

Korte dialoog toen Elsie zaterdag een stuk kaas bestelde bij de kaasbalie in de Albert Heijn.

Elsie: 'Ik zou graag ongeveer zo'n stuk willen.'
Kaasmeisje snijdt een stuk af en vraagt: 'Zoiets?'
Elsie: 'Nee, het dubbele daarvan.'
Kaasmeisje snijdt het stuk doormidden en vraagt: 'Zo?'
Elsie: 'Nee, nu dus vier keer wat je daar hebt.'
Kaasmeisje snijdt het stuk weer doormidden.

Later, buiten.

Vincent: 'Hoeveel heb je nu uiteindelijk gekregen van het stuk dat je oorspronkelijk wilde?'
Elsie, enigszins vertoornd: 'Ongeveer tweederde, denk ik. Hooguit.'

V.

VERLEIDING

Bonnie 'Prince' Billy
Nick Cave & the Bad Seeds
Foo Fighters
Franz Ferdinand
Kaiser Chiefs
Heather Nova
Pixies
The Prodigy
Royksopp
Zita Swoon

Zou ik dan toch, eindelijk, weer eens naar Lowlands willen dit jaar?

V.