Net gezien, op de The Box. Zomaar met het nummer Transvaal. Oef. Wát slecht en wát een geforceerde politieke correctheid. Na de tenenkrommende reclamecampagne die ons moesten overtuigen dat Antilliaanse jongeren oké waren, nu dit. Nee, het is niet best met de Nederlandse hiphop.
Yuki B. verkoopt in mijn avondwinkel 8punt6 aan hangjongeren. Brainpower koopt met een bril op, brood in steriele zaken op de Haarlemmerdijk. Raymtzer lift mee op het negatieve beeld van zijn kutneefjes. Ali B. kan niet eens normaal praten, laat staan rappen. De Osdorp Posse is meer en meer een metalband met alle ellende van dien (Def P. valt toch niet serieus te nemen?).
Losers. Waar is het gevaar gebleven? Waar is de schmützige ranzigheid die we willen zien? Moddervette, overstuurde beats wil ik horen. Vuile, donkere en nachtelijke muziek. Is het erg dat ik dan eerst aan DJ Shadow moet denken? Waar zijn Cypress Hill en Beastie Boys als je ze nodig hebt?
Joey Schmitz wees mij op Opgezwolle. Volgens hem het allerbeste ooit op Vaderlands hiphopgebied. En ik moet zeggen, die nieuwe feestsingle Tjappies en Mammies - ik lust er wel pap van. Ik houd van provincialen die boel overnemen. Fuck Amsterdam. Hou ze scherp, mannen.
Anyone?
N.
OMDAT ALLEEN TEKST OOK HEEL STOER IS
Literatuur, Film, Muziek en Andere Fijne Zaken
dinsdag 9 september 2003
maandag 8 september 2003
HUISHOUDELIJKE MEDEDELING
Soms staat eronder een van Vince's of mijn posts dat er (0) comments zijn. Wil je zeker zijn van je zaak, dan check je het tóch. Haloscan, onze vriendelijke vrienden die de commentaren verzorgen, kunnen maar tellen tot 100. Dus. Het is niet anders.
N.
N.
MEISJES VAN 17 HEBBEN VOORRANG
Ter promotie van mijn everseller Neon, het volgende: stuur een bewijs dat je een meisje van 17 bent en de eerste vijf legitieme inzenders ontvangen een gratis gesigneerd exemplaar van mijn prachtroman.
Waar wachten jullie nog op?
Uitgeverij Prometheus
tav Niels Carels
Herengracht 507
1017 BV Amsterdam
N.
Waar wachten jullie nog op?
Uitgeverij Prometheus
tav Niels Carels
Herengracht 507
1017 BV Amsterdam
N.
NOGMAALS LONDON
Voor het geval dat Vincent kijkt: ga naar Madame Jojo's (ik heb daar heel fijne underground funkparties meegemaakt), en een lange tijd geleden was Cafe De Paris heel hip (ik liep er rond, en ik gooide een biertje in de scherp gesneden shirtjes van de dames van All Saints terwijl Micheal Jackson de VIP-room opzocht), drink koffie bij Bar Italia en ga, cultureel gezien, naar de Saatchi Gallery.
En meer.
N.
En meer.
N.
zondag 7 september 2003
Bij gebrek aan beter, oude shit
Onder het mom: We Hebben Het Nu Druk En Zijn Heel De Tijd Ergens Anders, een oude recensie van een nog ouder boek.
NIELS CARELS LAS
Ik begon met stevige tegenzin aan de nieuwe roman van Dave Eggers, U Zult Versteld Staan Van Onze Beweeglijkheid. Zijn eerste boek, Een Hartverscheurend Verhaal Van Duizelingwekkende Genialiteit, vond ik bij nadere, tweede lezing, Een Pathetisch Relaas Van Plaatsvervangende Schaamte. Maar ik benijd de man. Eggers heeft een florerend tijdschrift, een eigen uitgeverij en stelt de belangen van de auteur op de eerste plaats. Daarbij is hij rijk geworden van zijn eersteling. En mensen die rijk worden van het schrijven van boeken verdienen respect, ongeacht het aard van proza dat zij de wereld in slingeren.
Maar goed, dat zogenaamde in eigen beheer uitgegeven boek, U.Z.V.S.V.O.B., is goddank geen vervolg op zijn ‘alom geprezen debuut’. Hier geen uitgesponnen voorwoord of flauwe grapjes in het colofon. Het enige merkwaardige wat direct opvalt is het onorthodoxe, in mijn ogen spuuglelijke, omslag waarop het boek meteen begint. Dat de lezer het weet, de hoofdpersoon gaat dood, maar eerst moeten er doldrieste avonturen worden meegemaakt!
Het tweede boek van Eggers draait om de jongens Will en Hand. Hun beider vriend Jack is gestorven en zij besluiten een reis rond de continenten te maken om geld te schenken aan (arme) mensen. Protagonist Will heeft $80.000 verdiend nadat zijn silhouet is gebruikt op een gloeilampenverpakking, op zich een aardig gegeven. Waarom dat geld weggegeven moet, is niet duidelijk. De reis kan slechts in een week gemaakt worden, dus dat betekent veel scènes op vliegvelden waar de helden willen weten waarheen er in hemelsnaam vliegtuigen vertrekken. Tijdens die reis voert Will in zijn hoofd onbeantwoorde gesprekken met Jack die helaas niet doen wat ze zouden moeten doen, namelijk aangrijpen. Eerder komen ze geforceerd over, neigen naar sentimenteel geneuzel en duren vaak veel te lang. In de romantekst neemt Eggers bovendien regelmatig zijn toevlucht tot visuele trucjes, wanneer hij foto’s of briefjes intergraal in de romantekst opneemt. Tja. Het stáát aardig. En het is heel leuk dat hij ‘echte’ personen opvoert (zoals Taavi Mets, een nogal sneue Estlandse drummer, die volgens een Parool-artikel werkelijk bestaat), maar wat schieten wij, de lezers, er mee op?
Erger wordt het wanneer je op den duur geen moment meer verbaast over de gang van zaken. Elk aangedaan land schijnt hetzelfde. Overal komen hoeren op de twee nobele jongens af, telkens weer die ‘inventieve’ wijzen om het geld kwijt te raken, keer op keer wordt er gezinspeeld op vreselijke gebeurtenissen in het plaatsje Oconomowoc waarbij Will in elkaar is geslagen en natuurlijk worden ze voortdurend door de politie aangehouden, ga zo maar door. Het verwordt haast tot een futloze sitcom, waar het publiek al juicht op het moment dat een personage het decor binnenstapt. Verwachtingen worden ingelost, premissen hergebruikt.
U.Z.V.S.V.O.B. is niet geheel kommer en kwel. Sommige passages zijn bijzonder mooi geschreven, geestig zelfs, maar meestal neemt de luiheid, de gemakzucht het over. Natuurlijk heeft Eggers de vertelde reis zelf gemaakt, zo niet, tjonge, wat heeft die jongen zich dan goed geïnformeerd, en wat lijkt het allemaal soepel opgeschreven, maar ontroeren, bewegen, raken, nee – dat doet zijn boek geenszins.
Dave Eggers
U Zult Versteld Staan Van Onze Beweeglijkheid
399 blz., 2002, Amsterdam, Uitgeverij Vassallucci
Oorspronkelijke titel: You Shall Know Our Velocity
Vertaling: Dirk-Jan Arensman
N.
NIELS CARELS LAS
Ik begon met stevige tegenzin aan de nieuwe roman van Dave Eggers, U Zult Versteld Staan Van Onze Beweeglijkheid. Zijn eerste boek, Een Hartverscheurend Verhaal Van Duizelingwekkende Genialiteit, vond ik bij nadere, tweede lezing, Een Pathetisch Relaas Van Plaatsvervangende Schaamte. Maar ik benijd de man. Eggers heeft een florerend tijdschrift, een eigen uitgeverij en stelt de belangen van de auteur op de eerste plaats. Daarbij is hij rijk geworden van zijn eersteling. En mensen die rijk worden van het schrijven van boeken verdienen respect, ongeacht het aard van proza dat zij de wereld in slingeren.
Maar goed, dat zogenaamde in eigen beheer uitgegeven boek, U.Z.V.S.V.O.B., is goddank geen vervolg op zijn ‘alom geprezen debuut’. Hier geen uitgesponnen voorwoord of flauwe grapjes in het colofon. Het enige merkwaardige wat direct opvalt is het onorthodoxe, in mijn ogen spuuglelijke, omslag waarop het boek meteen begint. Dat de lezer het weet, de hoofdpersoon gaat dood, maar eerst moeten er doldrieste avonturen worden meegemaakt!
Het tweede boek van Eggers draait om de jongens Will en Hand. Hun beider vriend Jack is gestorven en zij besluiten een reis rond de continenten te maken om geld te schenken aan (arme) mensen. Protagonist Will heeft $80.000 verdiend nadat zijn silhouet is gebruikt op een gloeilampenverpakking, op zich een aardig gegeven. Waarom dat geld weggegeven moet, is niet duidelijk. De reis kan slechts in een week gemaakt worden, dus dat betekent veel scènes op vliegvelden waar de helden willen weten waarheen er in hemelsnaam vliegtuigen vertrekken. Tijdens die reis voert Will in zijn hoofd onbeantwoorde gesprekken met Jack die helaas niet doen wat ze zouden moeten doen, namelijk aangrijpen. Eerder komen ze geforceerd over, neigen naar sentimenteel geneuzel en duren vaak veel te lang. In de romantekst neemt Eggers bovendien regelmatig zijn toevlucht tot visuele trucjes, wanneer hij foto’s of briefjes intergraal in de romantekst opneemt. Tja. Het stáát aardig. En het is heel leuk dat hij ‘echte’ personen opvoert (zoals Taavi Mets, een nogal sneue Estlandse drummer, die volgens een Parool-artikel werkelijk bestaat), maar wat schieten wij, de lezers, er mee op?
Erger wordt het wanneer je op den duur geen moment meer verbaast over de gang van zaken. Elk aangedaan land schijnt hetzelfde. Overal komen hoeren op de twee nobele jongens af, telkens weer die ‘inventieve’ wijzen om het geld kwijt te raken, keer op keer wordt er gezinspeeld op vreselijke gebeurtenissen in het plaatsje Oconomowoc waarbij Will in elkaar is geslagen en natuurlijk worden ze voortdurend door de politie aangehouden, ga zo maar door. Het verwordt haast tot een futloze sitcom, waar het publiek al juicht op het moment dat een personage het decor binnenstapt. Verwachtingen worden ingelost, premissen hergebruikt.
U.Z.V.S.V.O.B. is niet geheel kommer en kwel. Sommige passages zijn bijzonder mooi geschreven, geestig zelfs, maar meestal neemt de luiheid, de gemakzucht het over. Natuurlijk heeft Eggers de vertelde reis zelf gemaakt, zo niet, tjonge, wat heeft die jongen zich dan goed geïnformeerd, en wat lijkt het allemaal soepel opgeschreven, maar ontroeren, bewegen, raken, nee – dat doet zijn boek geenszins.
Dave Eggers
U Zult Versteld Staan Van Onze Beweeglijkheid
399 blz., 2002, Amsterdam, Uitgeverij Vassallucci
Oorspronkelijke titel: You Shall Know Our Velocity
Vertaling: Dirk-Jan Arensman
N.
donderdag 4 september 2003
NIELS ZEGT CHICKIES, IK ZEG MEISJES
Goed, hoe we ze noemen, daar gaat het nu niet om. Waar het wel om gaat: waar zijn ze? Waar zijn de meisjes? De bijmeisjes? De droommeisjes? De meisjes die ertoe doen? En de meisjes die er niet toe doen? Deze site wordt hoe langer hoe meer een verderfelijk mannenbastion. Niels schreef het hier eergisteren ook al. Dat er tussen vijf en zes uur 's ochtends niemand de moeite neemt eens te kijken hoe deze site floreert, vooruit, maar dat er geen meisjes meer komen, dat zint ons niet. Bovendien geloven we het niet. Niet zo verlegen dus! Laat eens iets van jullie horen!
Een groot schrijver schreef ooit iets als: 'Meisjes van zeventien zouden de wereld kunnen redden. Ze doen het gewoon niet.' Wel, af en toe eens een bericht plaatsen op www.nielsenvincent.blogspot.com, dat gaat blijkbaar ook al te ver.
Ik zou haast zeggen: wat hebben jullie eigenlijk te doen, meisjes? Waar houden jullie je mee bezig?
Goed, genoeg hierover. Voordat het zielig wordt. ('Te laat!' schreeuwt een uitzinnige menigte.)
V.
Een groot schrijver schreef ooit iets als: 'Meisjes van zeventien zouden de wereld kunnen redden. Ze doen het gewoon niet.' Wel, af en toe eens een bericht plaatsen op www.nielsenvincent.blogspot.com, dat gaat blijkbaar ook al te ver.
Ik zou haast zeggen: wat hebben jullie eigenlijk te doen, meisjes? Waar houden jullie je mee bezig?
Goed, genoeg hierover. Voordat het zielig wordt. ('Te laat!' schreeuwt een uitzinnige menigte.)
V.
COLA OORLOG
Ja, dit snap ik dan niet, dat het mag. Coca-Cola heeft dat afschuwelijke Vanilla Coke. Wat denkt Pepsi? Maken wij ook gewoon! Ik neem aan dat Vincent al een krat thuis heeft staan.
Echte mannen drinken trouwens Cherry Coke.
N.
Echte mannen drinken trouwens Cherry Coke.
N.
Abonneren op:
Posts (Atom)