Ik zit hier dus keihard champagne te drinken. Glas na glas. Ja hoor. En ik heb er niet eens een reden voor nodig.
V.
OMDAT ALLEEN TEKST OOK HEEL STOER IS
Literatuur, Film, Muziek en Andere Fijne Zaken
zaterdag 13 augustus 2005
vrijdag 12 augustus 2005
donderdag 11 augustus 2005
DERTIENJARIGE MEISJES & SJAALTJES
Er vallen hier veel dingen voor. Zo was ik dit weekend in Uzès, waar jullie hier wat meer over kunnen lezen.
Ook was ik enkele dagen daarvoor in het centrum van mijn voorlopige woonplaats waar ik tijdens een soortement van Stierenfestival een uitzinnig bijdehand, dertienjarig meisje tegenkwam, waarmee S. en ik aan de praat raakten, en die mij ongenadig, tot drie maal toe, in een houdgreep nam. Zij spetterde mij nat met water uit de fontein. Zij joeg mij tussen de mensenmassa achterna. Zij greep mij te pas en onpas grillig hard in mijn nekvel. Jullie begrijpen allemaal dat ik geen dertienjarige meisjes sla, maar toen ze aan het einde van de avond ook nog eens een ferme tik in mijn buik gaf, moest ik me behoorlijk inhouden.
'Zo, jij had sjans, zeg,' merkte S. op toen we naar huis liepen.
Verder kan ik melden dat ik hier een sjaal heb gekocht. Een sjaaltje. Een mannensjaaltje. Een sjaaltje dat mij bijzonder goed staat. Hij staat mij zelfs zo goed dat ik hem zo nu en dan draag terwijl ik lig te zonnen. Ik draag dat sjaaltje gewoon als ik naar het dorp ga. Ik doe dat sjaaltje om als ik toeristen te woord sta als zij mij vragen waar er in de buurt softdrugs gekocht kan worden.
Net nog zat ik de vallei te overkijken en droeg ik dat sjaaltje, terwijl ik ook een hippe pet op mijne kop had en zo nu en dan onverstaanbare zinnen mompelde, die, ooit, een diepere betekenis zullen hebben waar niemand om heen kan.
En dat sjaaltje, dat zal een grote rol gaan spelen, dat spreekt voor zich. Dat dertienjarige meisje niet. Zo gaan die dingen.
N.
Ook was ik enkele dagen daarvoor in het centrum van mijn voorlopige woonplaats waar ik tijdens een soortement van Stierenfestival een uitzinnig bijdehand, dertienjarig meisje tegenkwam, waarmee S. en ik aan de praat raakten, en die mij ongenadig, tot drie maal toe, in een houdgreep nam. Zij spetterde mij nat met water uit de fontein. Zij joeg mij tussen de mensenmassa achterna. Zij greep mij te pas en onpas grillig hard in mijn nekvel. Jullie begrijpen allemaal dat ik geen dertienjarige meisjes sla, maar toen ze aan het einde van de avond ook nog eens een ferme tik in mijn buik gaf, moest ik me behoorlijk inhouden.
'Zo, jij had sjans, zeg,' merkte S. op toen we naar huis liepen.
Verder kan ik melden dat ik hier een sjaal heb gekocht. Een sjaaltje. Een mannensjaaltje. Een sjaaltje dat mij bijzonder goed staat. Hij staat mij zelfs zo goed dat ik hem zo nu en dan draag terwijl ik lig te zonnen. Ik draag dat sjaaltje gewoon als ik naar het dorp ga. Ik doe dat sjaaltje om als ik toeristen te woord sta als zij mij vragen waar er in de buurt softdrugs gekocht kan worden.
Net nog zat ik de vallei te overkijken en droeg ik dat sjaaltje, terwijl ik ook een hippe pet op mijne kop had en zo nu en dan onverstaanbare zinnen mompelde, die, ooit, een diepere betekenis zullen hebben waar niemand om heen kan.
En dat sjaaltje, dat zal een grote rol gaan spelen, dat spreekt voor zich. Dat dertienjarige meisje niet. Zo gaan die dingen.
N.
dinsdag 9 augustus 2005
'VEEL STIEREN HIER, JOH!'
N: Gast. Ben je aanwezig?
V: Nu wel, maar ik ging net even wat strijken. Is er iets dringends?
N: Nee, ik maakte me gewoon even zorgen... Omdat je niets meer schrijft.
V: De reden dat ik niet meer op de seit schrijf, is ongeïnspireerdheid, hoor. Dat is al. Weet je? Ik had de dag nadat ik het schreef alweer zin om iets te plaatsen! Maar dat leek me nogal pathetisch overkomen. Dus toen liet ik het maar.
N: En dat feestje?
V: Welk feestje?
N: Ik dacht dat je op een weblogfeestje was geweest, vanwege meldingen op ohjawel.nl.
V: Welnee. Nina en Kor waren donderdagavond een beetje dronken en die wilden webcammen. En Kor gaf me zijn mobiele nummer, de flirter. Maar ik ging niet naar die weblogmeeting, hoor. In het Vondelpark op een zaterdagmiddag zeker.
N: Neen.
V: Nina & Lotte & Gryts & Kor zijn Friezen en zo. Die feesten erop los. Op ohjawel staat overigens niet eens dat ik naar een meeting zou gaan, hoor.
N: Zeg, wat te denken van Martiens loopbaan als tekenaar? Sjonge! Echt bruut. 26 kranten!
V: Ja, wat goed van hem! We lunchten gisteren samen. Hij zag (hoorde!) voor het eerst het meisje met de afschuwelijke stem. Hij zei dat het abnormaal was. Dat niemand geboren wordt met zo’n stem.
N: Ha. Zo is het.
V: Het was leuk. Het is hier sowieso leuk. Alleen webloggen vind ik even niet zo leuk. De laatste tijd.
N: Ik schrijf morgen of overmorgen wel wat.
V: Ja, doe. Voor de groupies.
N: Exact. Soms slaat de weemoe hier toe. Gisteren bijvoorbeeld. Ik dacht aan Ipo en aan mijn vrienden en Amsterdam en al. En toen werd ik weemoedig. Omdat ik weet dat ik er over 3 weken even ben, maar dat het daarna Heel Lang Kan Duren, wil ik weer alle mensen zien.
V: Jij hebt heimwee. En weemoe. Hoe dan ook: wee. Ik zou het niet kunnen, hoor. Dat weet je. Jij echter! Met je vallei en je rosé en je zwembad en je ochtendstem. Jij kunt dat.
N: Hoe je het ook wendt of keert: als mensen NU aan mij vragen: waar woon je?, dan zeg ik: Barjac.
V: Barjac? Heet het zo?
N: Zo heet deze plaats. Straks zeg ik: ik woon in Barcelona. Zo gaan die dingen.
V: We zien elkaar wel als je hier bent, toch?
N: Natuurlijk! Dat is een must!
V: Dan vrolijk ik je op op de mij zo bekende wijze.
N: Heel goed.
V: Ik werd vandaag gefotografeerd. Overigens.
N: Hoezo?
V: Ik zat met collega Bianca in de hippe Coffee Company waar we vaak heen gaan. Wij zitten daar met onze dubbele caffe lattes. Komt er een fotograaf op ons af. Vraagt of hij ons mag fotograferen. ‘JA!’ zeg ik meteen. Zonder nadenken. Dwaas die ik ben. Bianca kijkt me verschrikt aan. En de fotograaf kijkt zelfs een beetje beteuterd. Die vraagt: ‘Wil je niet weten waarvoor dan?’ En eh, ja, dat willen we toch wel. Ik riep een beetje te snel ‘JA!’
N: (Ik heb eindelijk een Starbucks-koffie gedronken trouwens... Wat een rommel... Ga verder...)
V: (Niemand praat lelijk over Starbucks in mijn bijzijn, makker.) De fotograaf maakte foto’s voor een reportage in Metro over koffiecultuur. We vroegen nog: ‘Wanneer komen we erin?’ Hij zei: ‘Och, zo’n reportage kan altijd wel geplaatst worden. En onder ons: zo’n koffiecultuur bestaat helemaal niet.’ Dat zei hij gewoon! Gekkigheid. Terwijl ik poses zat te striken als een beest, man.
N: Haha.
V: Wacht eens. Dit klinkt als een stukkie. Hier kan ik een stukkie van maken!
N: Ondertussen is dit toetsenbordt op hol geslagen... ) is een ander haakje dan ik wil... = is een vraagteken. Hoe die dingen gebeuren= Ook blijk ik Toetsenbord met dt te schrijven. Ik vermoed dat we in een parallel universum verkeren.
V: Ik hoop dat je weemoe snel voorbij waait. Als een blaadje in een tornado.
N: Ja, zoiets. Veel stieren hier, joh. En van die mannen die erachter gaan. Op paarden.
V: Fijn dat die astronauten veilig geland zijn. Ik had er een hard hoofd in.
N: Astronauten?
V: Die shuttle, man. Die steeds niet kon landen.
N: Man, ik weet helemaal niets.
V: Weet je nog twee jaar terug? Die shuttle die de dampkring niet overleefde? Nu was er weer zo een. Ze moesten in de ruimte die verrekte shuttle repareren.
N: Wat kan mij die stomme shuttle schelen? Wie wil er nu een astronaut worden= Dan ben je gewoonweg zielig. En lelijk. Vooral dat.
V: Gisteren zeiden ze: ‘De landing stellen we een dagje uit.’ Collega Bianca zei: ‘Die komen terug als een stelletje gepofte aardappelen.’ Ik moest daar hard om lachen. Maar ze zijn er weer.
N: Dat is nieuws dus. Dan kan ik beter de NOS bellen...
V: Ik ga strijken. Jij?
N: Ik ga, wederom, mijn vallei overkijken. En hardop lachen als ik mijn saldo op mijn rekening bekijk.
V: Ja, dat geschater van jou ken ik.
N: Knal je dit op de seit?
V: Als je wilt.
N: Je kunt het onder mijn naam doen. Niels Carels
V: Welnee. Waarom onder jouw naam?
N: Om je belofte niet teniet te doen.
V: Och. Stinkbeloftes.
N: Ik kijk vanavond nog wel even.
V: Ik plaats het pas laat, denk ik. Moet nog bewerken. Knippen. Plakken.
N: Mis je me een beetje?
V: Ik mis je meer dan ik ooit had verwacht, joh.
N: Mooi.
V: Soms zie ik andere negers en dan moet ik aan jou denken.
N: Hahaha. Goed. Ik sluit af. Doe je ding.
V: Vrede! En niet meer mopperen op Starbucks!
N: Jaja. Dag!
V.
zaterdag 6 augustus 2005
VOOR ONBEPAALDE TIJD
Ik stop even met schrijven. Voor onbepaalde tijd. Dat wil zeggen dat ik hier morgen alweer iets nieuws kan plaatsen, maar het kan net zo goed weken duren. We zullen het wel zien.
Jullie kunnen dus:
1) wachten tot Niels iets schrijft;
2) een blik werpen op alle hippe weblogs die we linken in de kantlijn;
3) de macht grijpen bij onze comments.
Of iets geheel anders natuurlijk.
V.
Jullie kunnen dus:
1) wachten tot Niels iets schrijft;
2) een blik werpen op alle hippe weblogs die we linken in de kantlijn;
3) de macht grijpen bij onze comments.
Of iets geheel anders natuurlijk.
V.
vrijdag 5 augustus 2005
IK ROL MIJN MOUWEN OP
Jullie mochten vragen stellen. Ik zou antwoorden geven. Nu, daar gaan we dan maar.
Ionica vraagt: 'Gaan we hier weer net als vorig jaar Zomergasten bespreken? Ik hoop van wel!'
Welnu, Niels bespreekt hier altijd Zomergasten. Aangezien Zomergasten nog niet is doorgedrongen tot Frankrijk, komt het er dit jaar niet van. Van mij hoef je niets te verwachten, dat begrijp je.
Chantal vraagt: 'Wat voor dier zou je willen zijn?'
Ik zou een bulldozer willen zijn.
Ricus vraagt: 'Van wie werd je (op maandag 18 juli j.l.) redacteur?'
Ik werd de redacteur van Hanz Mirck.
CasaSpider vraagt: 'Ik heb ook nog een vraag. Wat vind je van de positie van het Fries (de taal)? (Het staat je vrij om er alles bij te slepen zolang het maar met het Fries of andere door minderheden gesproken talen te maken heeft)'
Op sommige dagen doe ik wat lacherig over de positie van het Fries (de taal). Op andere denk ik er sowieso niet over na. (Stoot ik nu een boel mensen tegen het hoofd? Kom maar op. Ik rol mijn mouwen wel vast op, hoor.)
Ziggy vraagt: 'Is de aarde rond? Motiveer je antwoord.'
De aarde is rond. Althans, op foto's vanuit de ruimte oogt hij alleszins rond.
Hm. Het vragenuur was wel eens drukker.
V.
Ionica vraagt: 'Gaan we hier weer net als vorig jaar Zomergasten bespreken? Ik hoop van wel!'
Welnu, Niels bespreekt hier altijd Zomergasten. Aangezien Zomergasten nog niet is doorgedrongen tot Frankrijk, komt het er dit jaar niet van. Van mij hoef je niets te verwachten, dat begrijp je.
Chantal vraagt: 'Wat voor dier zou je willen zijn?'
Ik zou een bulldozer willen zijn.
Ricus vraagt: 'Van wie werd je (op maandag 18 juli j.l.) redacteur?'
Ik werd de redacteur van Hanz Mirck.
CasaSpider vraagt: 'Ik heb ook nog een vraag. Wat vind je van de positie van het Fries (de taal)? (Het staat je vrij om er alles bij te slepen zolang het maar met het Fries of andere door minderheden gesproken talen te maken heeft)'
Op sommige dagen doe ik wat lacherig over de positie van het Fries (de taal). Op andere denk ik er sowieso niet over na. (Stoot ik nu een boel mensen tegen het hoofd? Kom maar op. Ik rol mijn mouwen wel vast op, hoor.)
Ziggy vraagt: 'Is de aarde rond? Motiveer je antwoord.'
De aarde is rond. Althans, op foto's vanuit de ruimte oogt hij alleszins rond.
Hm. Het vragenuur was wel eens drukker.
V.
maandag 1 augustus 2005
HULP GEZOCHT!
Heeft iemand zin om wat bij te verdienen op een Grote Uitgeverij? Ik zoek hippe, stoere, getalenteerde, jeugdige, taalvaardige, kritische, flexibele, buigzame, charmante, bekwame oproepkrachten. Met spoed.
Meld je aan, wil je? Collega Bianca en ik wachten op jouw hulp.
V.
UPDATE (4-8-2005)
We hebben iemand gevonden! Heel erg bedankt voor al jullie comments en mails (het waren er beduidend meer dan ik had verwacht), maar het is even niet meer nodig.
Meld je aan, wil je? Collega Bianca en ik wachten op jouw hulp.
V.
UPDATE (4-8-2005)
We hebben iemand gevonden! Heel erg bedankt voor al jullie comments en mails (het waren er beduidend meer dan ik had verwacht), maar het is even niet meer nodig.
Abonneren op:
Posts (Atom)