Met nog zo'n drie uur te gaan valt er weinig meer te organiseren qua wedstrijd, maar wie hier toevallig langskomt, mag het zeggen: wie gaat er vanavond met de AKO Literatuurprijs vandoor? Ik ben heel benieuwd. Ik heb 2 van de schrijvers gefeliciteerd met hun nominatie, ik heb 2 boeken gelezen, en ik heb 2 boeken in de kast staan. Ik denk niet dat iemand van jullie alle 6 die boeken heeft gelezen, maar ik wil maar zeggen: mijn voorspelling in dezen is niet veel waard.
Ook heel interessant: de Northern Ireland Trophy. Jawel, het snookerseizoen is losgebarsten. Zaterdagavond vertelde ik de hoofdredacteur van de grote uitgeverij nog dat ik zelden naar sport kijk, maar wel naar snooker, en daar moest hij even hartelijk om lachen.
Ik zou wel een kop koffie lusten.
V.
OMDAT ALLEEN TEKST OOK HEEL STOER IS
Literatuur, Film, Muziek en Andere Fijne Zaken
maandag 5 november 2007
donderdag 1 november 2007
DE GROENE AMSTERDAMMER OVER BETAMAX
Er staat een zeer lovende recensie in het nieuwe nummer van De Groene Amsterdammer. Zo schrijven ze over Betamax ondermeer:
‘Een beklemmende filmische roman met internationale flair. (...) Carels analyseert feilloos hoe geweld zich verhoudt tot de menselijke psyche en hoe het hand in hand gaat met vervreemding. (...) Hij raakt aan de kwetsbaarheid van ons mens-zijn terwijl het zwarte bloed op iedere pagina dreigt te vloeien. Dat is ontroerend én knap.’
N.
‘Een beklemmende filmische roman met internationale flair. (...) Carels analyseert feilloos hoe geweld zich verhoudt tot de menselijke psyche en hoe het hand in hand gaat met vervreemding. (...) Hij raakt aan de kwetsbaarheid van ons mens-zijn terwijl het zwarte bloed op iedere pagina dreigt te vloeien. Dat is ontroerend én knap.’
N.
woensdag 24 oktober 2007
FRAGMENT TE LEZEN
Op Boekennieuws is een fragment uit Betamax te lezen. Gratis en voor niets. Doe er je voordeel mee en koop daarna dat boek. Goed voor jou, goed voor mij. Het is overigens ook een uitstekend cadeau voor vrienden of geliefden.
N.
N.
maandag 22 oktober 2007
FOTOMOMENTEN
De Melkweg - een gast uit Bali - een dikke kebab - snooker - petanque - wijn - mosselen - housewarmingfeestje - pimpampetkampioen - nachtelijke telefoontjes - kaas - snooker - Guns 'n Roses - bier - techno - een huis in Dubrovnik - een huis in de Pyreneeën - marathon - snooker - Duitsers - Formule 1 - 2 girls 1 cup - Dave Clarke - Soulwax - De perfecte koppijn - Burnout 3 takedown - snooker - Calvados.
N.
N.
woensdag 17 oktober 2007
BOEK ZOEK
Het zit me nu al een week dwars: ik ben een boek kwijtgeraakt. Ik kreeg het boek van iemand; ik wilde het namelijk nogal graag hebben, aangezien ik de schrijver ken en ik zijn eerste boek zó veelbelovend vond dat ik er op deze site ooit een stukje over schreef. Onlangs sprak ik hem er nog over aan op een feestje, en vervolgens las ik dat nieuwe boek, en ik las het met vreugde. Het was een goed boek, een wrang boek en een boek dat hier en daar al juichende recensies krijgt terwijl het nog maar net verschenen is. En ik verloor dat boek. Ik kwam er onlangs achter toen ik een beetje quasiverliefd naar al mijn nieuwe boekenaanwinsten wilde staren - dat doe ik immers graag: naar die boeken staren terwijl niemand kijkt en ze een beetje betasten waar het ertoe doet - en plots ontdekte dat dat boek er niet tussen stond. Ik kon het nergens vinden. Het boek was niet langer het mijne.
Ik heb het in de trein gelezen, zoals ik de meeste boeken in de trein lees (probeer maar eens thuis een boek te lezen als er een acht maanden oude baby rondkruipt - lachen, man), en het zou zomaar kunnen dat ik het er heb laten liggen. In die trein dus. Iemand heeft het daar wellicht gevonden en gedacht: wat leuk, een zwerfboek, een boek dat men leest en aan een wildvreemde cadeau schenkt. Maar zo is het dus niet. Ik zou het graag terugkrijgen, dat boek. Ik zou graag mijn zoektocht staken. Ik wil niet langer stapels overhoop hoeven halen, vergeefs kasten leegruimen en alles ontredderd weer terugzetten, en ik wil ook niet meer heel de tijd geconfronteerd worden met het gemis.
En met die schaamte. O, de schaamte, de schaamte...
V.
Ik heb het in de trein gelezen, zoals ik de meeste boeken in de trein lees (probeer maar eens thuis een boek te lezen als er een acht maanden oude baby rondkruipt - lachen, man), en het zou zomaar kunnen dat ik het er heb laten liggen. In die trein dus. Iemand heeft het daar wellicht gevonden en gedacht: wat leuk, een zwerfboek, een boek dat men leest en aan een wildvreemde cadeau schenkt. Maar zo is het dus niet. Ik zou het graag terugkrijgen, dat boek. Ik zou graag mijn zoektocht staken. Ik wil niet langer stapels overhoop hoeven halen, vergeefs kasten leegruimen en alles ontredderd weer terugzetten, en ik wil ook niet meer heel de tijd geconfronteerd worden met het gemis.
En met die schaamte. O, de schaamte, de schaamte...
V.
vrijdag 12 oktober 2007
EEN RECENSIE
Het Noordhollands Dagblad schreef:
‘Het boek is een wonderlijke mix van horror en psychologisch tijdsbeeld. Alles lijkt akelig precies op ons huidige tijdgewricht. Zijn hoofdpersonen en hun (...) zoektocht naar geluk weet Carels trefzeker neer te zetten. (...) Wie weet wat we over een aantal jaar nog voor moois van hem kunnen verwachten.’
N.
‘Het boek is een wonderlijke mix van horror en psychologisch tijdsbeeld. Alles lijkt akelig precies op ons huidige tijdgewricht. Zijn hoofdpersonen en hun (...) zoektocht naar geluk weet Carels trefzeker neer te zetten. (...) Wie weet wat we over een aantal jaar nog voor moois van hem kunnen verwachten.’
N.
zondag 7 oktober 2007
THIJS, BIJNA 8 MAANDEN OUD
We leren langzamerhand wat Thijs allemaal wel en niet leuk vindt. Hem op je schouders nemen en voor de spiegel gaan staan is bijvoorbeeld heel leuk. Hem beletten van de kattenbrokjes te eten is niet leuk. Hem met een fles water laten spelen die hij omgooit en door de hele kamer heen rolt is leuk. Tegen hem zeggen dat het tijd is om naar bed te gaan is niet leuk - vooral ook omdat hij er nog geen woord van verstaat, en dus enigszins verrast achterblijft in zijn kamertje met alle lichten uit.
Ook tv kijken vindt Thijs leuk, maar we proberen hem er voorzichtig aan te laten wennen. Hij is dol op alles met felle kleuren en flitsen, maar we lazen ergens dat baby's nog niet alle beelden juist interpreteren, en dat beelden die wij volstrekt normaal vinden, baby's grote angst kunnen inboezemen. Elke keer dat ik zap en Thijs op schoot zit, ben ik bang dat ik op iets stuit wat hij verkeerd interpreteert en waar hij nachtmerries van kan krijgen. MTV2 gaat nog net, en snooker ook, maar voor je het weet zap je langs Winston G. en kun je Thijs een uur lang troosten en hem beloven dat zo'n monster heus niet onder z'n bed ligt.
Thijs is bijna acht maanden oud. We vermoeden dat hij nu twee woorden begrijpt: zijn eigen naam en het woord 'nee', dat hij voornamelijk te horen krijgt als hij naar een stopcontact kruipt om wat stekkers van plaats te verwisselen of erop te knagen met zijn ene tand. Ook hier is interpreteren nog erg lastig voor hem, want tot nu toe lijkt hij het woord 'nee' vooral te begrijpen als 'even wachten, doen alsof je heus niets van plan was, en dan snel weer verder'.
De stapel onuitgelezen boeken neemt hier intussen bespottelijke vormen aan.
V.
Ook tv kijken vindt Thijs leuk, maar we proberen hem er voorzichtig aan te laten wennen. Hij is dol op alles met felle kleuren en flitsen, maar we lazen ergens dat baby's nog niet alle beelden juist interpreteren, en dat beelden die wij volstrekt normaal vinden, baby's grote angst kunnen inboezemen. Elke keer dat ik zap en Thijs op schoot zit, ben ik bang dat ik op iets stuit wat hij verkeerd interpreteert en waar hij nachtmerries van kan krijgen. MTV2 gaat nog net, en snooker ook, maar voor je het weet zap je langs Winston G. en kun je Thijs een uur lang troosten en hem beloven dat zo'n monster heus niet onder z'n bed ligt.
Thijs is bijna acht maanden oud. We vermoeden dat hij nu twee woorden begrijpt: zijn eigen naam en het woord 'nee', dat hij voornamelijk te horen krijgt als hij naar een stopcontact kruipt om wat stekkers van plaats te verwisselen of erop te knagen met zijn ene tand. Ook hier is interpreteren nog erg lastig voor hem, want tot nu toe lijkt hij het woord 'nee' vooral te begrijpen als 'even wachten, doen alsof je heus niets van plan was, en dan snel weer verder'.
De stapel onuitgelezen boeken neemt hier intussen bespottelijke vormen aan.
V.
Abonneren op:
Posts (Atom)