2004 IS VOOR ONS

Drop uw goede voornemens, gelukswensen, stoere verhalen en afgeknalde ledematen in de comments.

Champagne!

N.

IK NIET VAN JOU

Hoewel u in het geheel niet reageert op de filmkritieken die wij hier neerschrijven, moet ik even wat kwijt over de vertoning van Ik ook van jou, zopas op Nederland 2. Nimmer, en ik ben heel stellig, nímmer heb ik een film met dergelijk tenenkrommende, plaatsvervangende gêne bekeken als net. Man, man, wát een bagger!

Toen de film in première ging was ik als filmjournalist aanwezig te Rotterdam, maar wegens overdaad aan derderangs artiesten was er geen plaats meer in de zaal. 'Goddank!' schreeuw ik nu. Hoe ongemakkelijk moet dat geweest zijn. Ik zag wél Ronald Giphart voor het einde de bioscoop verlaten. Ik zag wél de bleke bekkies op de afterparty. Wat ik niet zag, is wat BNN me net voorschotelde. De slechtste Nederlandse film aller tijden. Acteerwerk om je kapot te lachen! Holle dramatiek! De beroerdste namaakborstvergroting in de geschiedenis der mensheid! Een voice-over die klonk alsof Antonie Kamerling nog nooit had gelezen! Belachelijke scènewisselingen! Dialogen om op te schieten! Misplaatste dierenmishandeling! Regie van een kleuter!

Weet u hoe erg het was? Ik had op een gegeven moment medelijden met Ronald Giphart.

N.

LIEDJES OM NAAR TE LUISTEREN ROND DE JAARWISSELING

Goldfrapp, Twist
Calexico, Stray
The Beatles, You Don't See Me
Michael Andrews/Gary Jules, Mad World
Johnny Cash, Personal Jesus
Kosheen, Fire Up The Shoesaw
Alicia Keys, You Don't Know My Name

V.

HARDER NOW THAT IT'S OVER

Zojuist kom ik van de tandarts af. Ik had het nog niet verteld, maar er was bij nader inzien toch een gaatje ontdekt. Er waren foto's genomen, en zodoende. Welnu, het viel alleszins mee. Om dit heuglijk feit te vieren heb ik mijzelve getrakteerd op enkele klassieke popcd's: Melody AM van Röyksopp, Gold van Ryan Adams, As Heard on Radio Soulwax pt. 2 van 2 Many DJ's en The Best Of... van Guided by Voices.

Ondertussen vallen de beroemdheden weer met bosjes tegelijk: Rob Out dood. Alan Bates dood. Toni Boltini dood. Het valt gewoonweg niet bij te houden. We kunnen niet voor iedereen een necrologie gaan schrijven.

Op de drempel van het nieuwe jaar zou ik graag een aantal zaken in 2003 achterlaten:

1. Singles, cd's, reclamedeuntjes en videoclips van winnaars, runner-ups en verliezers van Idols.
2. Gijs Staverman, Martijn Krabbé en hun mannentieten.
3. Tijdschriften die met veel bombarie hun eerste nummer presenteren en vervolgens een geruisloze dood sterven.
4. Lauwe hamburgers.
5. Naaktfoto's van Sonja Sylva.

Nog even een linkdump. Voor iedereen die vroeger Faces of Death ook leuk vond. Kan ik eindelijk eens de afkorting NSFW gebruiken!

N.

CHRISTMAS IS ALL AROUND

Love Actually dus. Goed. Daar gaan we dan. Els en ik zijn er afgelopen week heen gegaan, in ons plaatselijke filmtheater Delfia, en ik moet zeggen: het viel ons een beetje tegen. Goed, er zitten wat aangename scènes en verhaallijnen in, en we hebben af en toe best moeten lachen, maar allemachtig, waarom zitten er zo véél verhaallijnen in? Je moet weten dat Love Actually draait om allerhande romantische verwikkelingen. De ene verwikkeling verloopt iets voorspoediger dan de andere, maar toch: daar draait het dus om. Richard Curtis, regisseur en scenarist van het geheel, heeft zich echter niet in kunnen houden. Hugh Grant, de zogenaamde ster van de film, zit bijvoorbeeld slechts in een handvol scènes. Hij speelt de Engelse premier, en achteraf kun je alleen maar denken: waarom een premier? Wat voegt dat toe aan de film? Dan is er Colin Firth, die zijn vriendin met zijn broer betrapt, zich vervolgens ergens terugtrekt om een boek te schrijven en verliefd wordt op zijn werkster, wat uiteindelijk, na veel omzwervingen, leidt tot een hilarische scène, gesproken in onbeholpen Portugees. Dan is er Alan Rickman. En ik ben normaal gesproken dol op Alan Rickman. Alan Rickman was heel, heel stoer in Die Hard, en hij mocht er zijn in de Harry Potter-reeks, en zo nog wat films, maar hier moddert hij maar een beetje aan. Hij wordt half verleid door een van zijn werkneemsters en bedriegt zijn vrouw (Emma Thompson). Hoe dat afloopt? Geen idee. Dan is er nog de Engelse jongen die geen meisje kan vinden en daarom naar Amerika vertrekt en daar meteen in de prijzen valt. Dan is er nog de man die verliefd is op de vrouw van zijn beste vriend (Keira Knightley - gezegd moet worden dat alle scènes met Keira de moeite waard waren, ook in deze collagefilm). Dan is er nog het jongetje dat verliefd is op een klasgenote. Dan is er nog Laura Linney, die verliefd is op een collega, hem vervolgens weet te verleiden, en dan, ja dan, op driekwart van de film, een psychopatische broer blijkt te hebben, waardoor heel de romance in duigen valt. Waarom in ene die psychopatische broer? En dan is er nog de verlopen rockster die een comeback tracht te maken met een kerstversie van 'Love Is All Around'. Dan is er nog Liam Neeson die zijn vrouw onlangs verloren is, daar even heel droevig om is en vervolgens door de film huppelt. En dan is er nog...

Waar het allemaal op neerkomt: met eenderde van de personages had je gewoon een aangename, romantische, samenhangende film gehad. Te vaak vroeg ik me af: waar is dat personage eigenlijk gebleven? Hoe is het daar eigenlijk mee afgelopen? Waar komt die figuur nu weer vandaan?

Broddelwerk dus! Amateuristisch, beunhazerig gekluns. Om je voor te schamen.

Vanmiddag gaan we Good Bye Lenin bekijken in het onvolprezen filmhuis Lumen. Jullie horen nog van ons.

V.

COME ON AND LET IT SNOW

Nu ben ik even heel druk kerst aan het vieren, maar morgen schrijf ik hier, Deo volente, mijn vernietigende, onthutsend eerlijke oordeel over Love Actually. Ik zal niet mild zijn. Dan weten jullie het vast.

WIST U DAT...

De kerstman volgens Coca-Cola is uitgevonden is door Coca-Cola, maar dat zulks feitelijk onjuist is?

Leve het kapitalisme! Weg met de kerstman!

N.