LUNCH

Mijn bijdrage van gisteravond doet stof opwaaien, zien jullie dat ook? Een van mijn vaste webloglezers blijkt in de straat te wonen die ik gisteren heb beschreven, en een van mijn betere vrienden blijkt werkzaam te zijn geweest in de boekhandel in die straat (die ik eveneens noem in dat stukje).

Intussen vragen meer en meer mensen mij waar Niels blijft. En of hij überhaupt nog terugkomt. Om jullie de waarheid te zeggen: ik weet het niet. Vandaag had ik een lunchafspraak met hem in de broodjeszaak die ik vroeger wekelijks bezocht met een oud-collega. Het was goed in die broodjeszaak. De broodjes waren lekker, de koffie verkeerd deugde, en het meisje met de vreselijke stem dat er werkzaam is, bleef vrijwel de gehele tijd ver uit onze buurt. Niels en ik spraken over de Dingen des Levens. Ook over deze site, wat dacht je.

Na afloop liepen we naar de Grote Boekhandel, hij en ik. We pakten wat tijdschriften op, en zetten ze weer terug. We hielden wat boeken in onze handen, wezen elkaar op nieuwe titels, en legden ze weer neer. Voor de Grote Boekhandel vroeg een bedelaar me om wat geld en mij ontglipte een hartgrondig 'Nee'.

Goede vrienden hebben ook eigenlijk geen gezamenlijke site nodig om goede vrienden te blijven.

Maar misschien ook weer wel.

V.

IK NEEM JULLIE BIJ DE HAND DOOR IDYLLISCH DELFT

Vandaag werd in Delft de vroegere koningin begraven. Ik was er niet bij. Ik heb eerst de begrafenis van prins Claus gemist, en nu deze weer. Toen ik vanavond in Delft aankwam, terug van de Grote Uitgeverij, had ik de indruk dat het ten tijde van Claus' bijzetting iets drukker was in de stad. Ik wil er verder niets mee zeggen.

Tegenover de Nieuwe Kerk in Delft, waar alle Oranjes liggen begraven, staat het oude Delftse stadhuis. In dat stadhuis treden Elsie en ik in augustus in het huwelijk. Tussen de Nieuwe Kerk en het stadhuis in ligt het marktplein. Op dat marktplein vonden vroeger wel eens executies plaats. Ik las ooit een iets te grafische beschrijving van de marteling die Balthasar Gerards onderging op dat marktplein, voor er eindelijk eens gevierendeeld werd. Ik raad jullie die beschrijving niet aan.

Iets verderop ligt de Choorstraat. In die straat, recht tegenover Delfts grootste boekhandel, is een bakkerij gevestigd. Op de zijkant van die bakkerij zie je, als je wat omhoogkijkt, een plakkaat hangen. Hierop wordt - met enige trots, lijkt het haast - vermeld dat er op die plek ooit een soort herberg zat waar de fameuze moordenaar Balthasar Gerards overnachtte, vlak voor hij Willem van Oranje neerschoot (en vlak voor de bizarre scène op het marktplein, daar tussen de Nieuwe Kerk en onze trouwlocatie).

In diezelfde Choorstraat zit sinds kort een nieuw winkeltje met de naam Catootje. Els en ik mogen daar graag eens wat rondneuzen. Er klinkt muziek uit vervlogen jaren, er hangen posters van Elvis en James Dean, ik kocht er pas een serie ansichtkaarten van Taxi Driver, en je kunt er rare, kitscherige jarenzestigfabrikaten kopen. Zondag maakten Elsie en ik (met enkelen van mijn familieleden) een wandeling door Delft en zagen we de verkoopster lopen, Catootje zelve, zeg maar. Ik herkende haar te laat en keek dus maar een beetje afwezig. En iets verderop kwamen we langs het nu volstrekt lege pand van Classic Pizza, de pizzeria waar Elsie en ik zo vaak gebruik van maakten. Eindelijk een verklaring waarom ze daar de telefoon niet meer opnemen.

En dat terwijl we nog genoeg spaarzegels hadden voor twee gratis pizza's.

V.

PAULTJE

Al maanden krijgen we pathetische, ranzige, lasterlijke, kinderachtige, vervelende, homo-erotische, triestige, in alcoholische nevelen gehulde e-mails van ene Paul ter B. Met dank aan Bicat kunnen we jullie nu eindelijk een foto tonen van de zieligste webloglezer van Nederland. De keizer van de IP-bans. De man die smeekt om aandacht. Nu ja.

V.

IDOLS

Vorig jaar keken er meer mensen naar Idols dan nu, naar mijn idee. Ik herinner me althans nog levendige gesprekken over Idols met collega's op de Grote Uitgeverij en met Niels. Dit jaar kijken Elsie en ik ook weer, maar de lol is er wel een beetje van af. Het vaste presentatieduo zit alvast niet mee: Reinout 'Sick Bastard' Oerlemans stelt voortdurend vragen die niemand anders durft te stellen (gewoon, omdat hij geen gêne kent, geen gevoel voor timing en geen tact), en Tooske heeft zich de onuitstaanbare gewoonte aangeleerd om in plaats van 'goed' en 'leuk' de termen 'helemaal goed' en 'helemaal leuk' te gebruiken, en dan het liefst twee à drie keer per minuut. Gisteren zei ze zelfs bijna 'helemaal even' in plaats van 'heel even'. Tooskes Nederlands was al jaren een vreemd samenraapsel van stopwoordjes en anglicismen, maar nu loopt het écht uit de hand. Dan is er de jury. Nu, daar hebben we het gewoon niet over. En dan is er het gewijzigde systeem, waardoor allerlei volstrekt talentloze kandidaten de laatste tien hebben gehaald. Vorig jaar sukkelde er ook wel eens een talentloos geval tussendoor, maar dít jaar is het de jury zelve die die talentloze figuren heeft uitverkoren, om er vervolgens elke week genadeloos op in te hakken. Je begrijpt: het wordt tijd dat Els en ik op zaterdag weer gewoon eens naar de film gaan. Of naar een popconcert. Vooralsnog doe ik hier de voorspelling dat volgende week Irma eruit vliegt, dan J.K., dan Eric, dan Maud en vervolgens Marlies. En Boris wint. Nu, dat is dan weer achter de rug.

Elsie en ik blijven intussen bezig met de huwelijksvoorbereidingen. Vrijdag hebben we ons eerste bezoek aan de notaris gebracht. Gisteren gingen we opnieuw naar het reisbureau. Er dient namelijk een huwelijksreis te worden uitgezocht. De landen Canada, IJsland en Ierland zitten nu nog in de race.

Dit weekend werd ik via via uitgenodigd deel te nemen aan de internetgemeenschap Orkut. Ik heb de uitnodiging geaccepteerd en vervolgens zelf weer wat vrienden uitgenodigd deel te nemen, maar wat het nut er precies van is, in aanmerking genomen dat ik niet op zoek ben naar een nieuwe partner of naar volstrekte vreemden die met mij over mijn favoriete bands en schrijvers willen praten, is nog de vraag.

Genoeg over dit alles. Gisteren zou mijn vader 56 geworden zijn, vandaag is tante Anne jarig. Mijn ouders, mijn broertje Leon en zijn vriendin Bibi zitten op dit moment in de auto voor een bezoek aan ons prachthuis. Ik vertel het jullie maar. Doe er je voordeel mee.

V.

GOEDE GESPREKKEN

Gisteren was een dag van Goede Gesprekken. Gesprekken met collega's vooral, maar om kwart over 1 's middags was ik te vinden op het kantoor van Uitgeverij 521, alwaar ik bijpraatte met Arjan W., terwijl hij me een kop koffie inschonk. Als je wel eens koffiedrinkt bij 521, weet je dat de vraag of je koffie wilt automatisch wordt gevolgd door de vraag 'Gullit of Koeman?' Dit keer koos ik maar eens Koeman, maar Arjan schonk mijn koffie gewoon in de Gullit-mok. Hij gaf me een stapel nieuwe prachtboeken van eigen makelij mee, die hier nu staan te pronken in mijn boekenkasten. Terwijl de bommeldingen (ik spreek ze nog altijd uit als bommel-dingen) op Amsterdam CS zich opstapelden, zat ik veilig op de Grote Uitgeverij, waar om 17 uur de presentatie van Max Pams nieuwe boek plaatsvond. Ik heb er voor het eerst met Joost Zwagerman gesproken en een oud misverstand tussen ons voorgoed rechtgezet. Arie en Josje en de kleine Lola waren er. En Martin Bril hield een komische toespraak.

Het CS werd gewoon weer vrijgegeven. Alles reed weer. Ik ben uiteindelijk dus maar weer naar huis gegaan. Om er wat goede gesprekken te houden met Els, Noni en Teigetje.

V.

ACH JA

Het heeft wel iets vreemds, zo'n site beheren in je eentje. In het verleden vond ik weblogs altijd een beetje zielig, vooral als het soloprojecten betrof. Dat was een wat kortzichtige gedachte van me. Diverse soloweblogs (zie de linklijst) zijn absoluut de moeite waard en verre van zielig. Toch heb ik me altijd een beetje verscholen achter Niels. Als ik mensen vertelde over deze site, zei ik erbij: 'Ho ho, ik heb dan wel een site, maar dat doe ik samen met Niels. Dat is iets van ons samen.' Het voelde dan meteen een stuk minder potsierlijk. Ik had nooit het idee dat mensen alleen om mij hierheen kwamen en comments achterlieten. Ik ben minder provocerend in mijn bijdragen, minder rellerig, minder uitdagend om me heen kijkend en mensen het Boze Oog toewerpend.

Ik ga daar dus aan werken de komende tijd. Ik ga hier een lading cynische, bijtende, rauwe berichten neerschrijven dat het niet leuk meer is. Jullie herkennen me voortaan aan mijn priemende blik, waarbij ik mijn ene wenkbrauw ongeveer een mijl boven mijn andere weet te verheffen. Geef toe: er is genoeg reden om bozig te zijn.

V.

NIELS STAPT ER EVEN TUSSENUIT

Namens Niels laat ik jullie weten dat hij voorlopig niet meer op deze site zal schrijven. Niels is momenteel bezig met Gewichtiger Zaken. Of hij hier überhaupt terugkomt, is nog de vraag.

Voorlopig zullen jullie het dus met mij moeten doen. De eerstkomende tijd bekijk ik hoe dat gaat en het kan dat ik hier op den duur een nieuwe schrijfpartner zoek. Maar daar valt nu nog niets over te zeggen.

Ik wil hoe dan ook benadrukken dat Niels en ik geen ruzie hebben. Integendeel. Hoewel ik me kan voorstellen dat dat jullie eerste conclusie is bij het lezen van deze woorden, hebben Niels en ik nog nóóit ruzie gehad. We hebben dus geen artistieke meningsverschillen of wat dan ook. Niels is gewoon even druk met Andere Dingen.

V.