IK ROL MIJN MOUWEN OP

Jullie mochten vragen stellen. Ik zou antwoorden geven. Nu, daar gaan we dan maar.

Ionica vraagt: 'Gaan we hier weer net als vorig jaar Zomergasten bespreken? Ik hoop van wel!'

Welnu, Niels bespreekt hier altijd Zomergasten. Aangezien Zomergasten nog niet is doorgedrongen tot Frankrijk, komt het er dit jaar niet van. Van mij hoef je niets te verwachten, dat begrijp je.

Chantal vraagt: 'Wat voor dier zou je willen zijn?'

Ik zou een bulldozer willen zijn.

Ricus vraagt: 'Van wie werd je (op maandag 18 juli j.l.) redacteur?'

Ik werd de redacteur van Hanz Mirck.

CasaSpider vraagt: 'Ik heb ook nog een vraag. Wat vind je van de positie van het Fries (de taal)? (Het staat je vrij om er alles bij te slepen zolang het maar met het Fries of andere door minderheden gesproken talen te maken heeft)'

Op sommige dagen doe ik wat lacherig over de positie van het Fries (de taal). Op andere denk ik er sowieso niet over na. (Stoot ik nu een boel mensen tegen het hoofd? Kom maar op. Ik rol mijn mouwen wel vast op, hoor.)

Ziggy vraagt: 'Is de aarde rond? Motiveer je antwoord.'

De aarde is rond. Althans, op foto's vanuit de ruimte oogt hij alleszins rond.

Hm. Het vragenuur was wel eens drukker.

V.

HULP GEZOCHT!

Heeft iemand zin om wat bij te verdienen op een Grote Uitgeverij? Ik zoek hippe, stoere, getalenteerde, jeugdige, taalvaardige, kritische, flexibele, buigzame, charmante, bekwame oproepkrachten. Met spoed.

Meld je aan, wil je? Collega Bianca en ik wachten op jouw hulp.

V.

UPDATE (4-8-2005)

We hebben iemand gevonden! Heel erg bedankt voor al jullie comments en mails (het waren er beduidend meer dan ik had verwacht), maar het is even niet meer nodig.

EEN GESPREK OVER VRIJWEL NIETS

N: Oi. Hoe is het?
V: Tof. Vertel eens wat leuks, jij. Wat doen jullie daar nu zoal? En wanneer gaan jullie naar Barcelona?
N: We zwemmen veel. En we werken. En we lezen. En we lopen wat naar het dorp. We drinken wat. We eten wat. Dit weekend naar Uzes met een tentje: 2 nachten dancefestivalletje daar. 27 augustus komen we voor 2 weken naar Amsterdam en daarna direct door naar Barcelona.
V: Ik heb gisteren Charlie and the Chocolate Factory gezien. Leuk, zeg.
N: O! Die wil ik ook zien. En The Hitchhiker’s etc. Ik lees nu dat boek. Ook leuk.
V: Nee, die ga ik niet zien. Ik vind die trailer heel irritant.
N: Die is leuk, man. Proleet...
V: Mwoh. Morgen ga ik lunchen met M10.
N: Denk het niet. Die is liften naar Bilbao.
V: M10? Een uur geleden hebben we afgesproken, man! Op msn.
N: Hm. Vreemd, dan gaat het plan niet door.
V: Hij was het heus, hoor. Tussen twee en drie waren we aan het chatten. Vanmorgen sms’te-ie me zelfs nog.
N: Vrijdag stuurde ik hem nog een mail, dat-ie beter zaterdag niet kon gaan i.v.m. Zwarte Zaterdag. Zei-ie: Ja, ik ga nu zondag.
V: Misschien wil hij eerst mij nog even zien. De dweper... Die Martien. Zou hij me aan het foppen zijn? Of staat hij morgen gewoon voor de deur? Trek ik morgen dan voor niets mijn leren broek aan?
N: Wat een cliffhanger! Mag ik die gebruiken voor mijn boek?
V: Doe. Inclusief die laatste zin.
N: Uiteraard.
V: Ik kocht vorige week kleren van het merk Bruuns Bazaar. Nooit van gehoord.
N: Bruuns Bazaar is een Zuid-Afrikaans merk. Opgezet door een bosjesman uit Togopa.
V: Jij zegt maar wat, jij.
N: Schatrijk mee geworden. Bruntje Bruuns heette die bosjesman.
V: Hm. Leuke kledij, hoor. Ik kocht een broek en twee overhemden.
N: Ja, leer Bruntje broeken en overhemden stikken. Als een komeet gaat-ie met die kleine vieze zwarte vingertjes over die stof.
V: Zeg nog eens iets hips?
N: Ik ben echt een lange gast in Barcelona. Ik kegel al die mensjes zo omver daar.
V: Jij een lange gast?
N: Ik ben een enorme boom van een kerel. Robuust. Toren boven al die dwergen uit.
V: Wat zou ík dan zijn?
N: Jij zou echt te lang zijn. Mensen zouden je willen bekogelen met rottend fruit en lege mosselschelpen. Ze zouden bevreesd wegvluchten.
V: Ik zou met ze dribbelen, denk ik.
N: En ik zou ze keihard in de basket dunken. Eén-tweetje, Vince.
V: Luister jij wel eens naar de Kings of Convenience overigens? Want ik word daar zelve heel blij van.
N: Nee, ik spuug op die band. Stelletje Simon and Garfunkel-aftrekkers.
V: O ja! Ik ben gewoon een cd van Simon & Garfunkel kwijt! De minst interessante, maar toch.
N: Staat ‘I Am a Rock’ daarop?
V: Ja. En ‘The Only Living Boy in New York’ ook, en ik dacht pas: eens lezen hoe die tekst gaat. Want je kent mij: als ik mee kan zingen, dan doe ik dat. En sindsdien is-ie weg.
N: Jammer.
V: Misschien op de verkeerde plek teruggezet in de kast?
N: Heel wel mogelijk.
V: Terwijl ik dit schrijf, wil ik weer gaan zoeken. En ik weet heus wel dat het niets uithaalt. 1 keer Bridge over Troubled Water aanschaffen vond ik al gênant genoeg. Moet ik dan weer...?
N: Man, laad die handel neder. Prop hem in je iPod. Klaar is kees.
V: Ja, da-hag. Al die suffe nummers. Ik wil die cd gewoon. Alles compleet.
N: Bestel hem over het interweb!
V: Ik bedoel: ik had hem. Dus dan moet-ie weer terug.
N: Jij weet heus wel dat die cd voor eeuwig is verdwenen. Laat die droom varen, makker.
V: Ik wou dat er een verklaring voor was. Dat wel. Nu staat er zo’n gek leeg plekje in de kast.
N: Problemen, die jij hebt!
V: Ja! Jij hebt daar geen weet van, met dat zwembad van je. In de zon.
N: Zo is het. Ik heb een strijdlied geschreven tegen de wolken. Zo nu en dan wil zo’n hufter wel eens voor de zon komen.
V: Iets als ‘Ga eens weg, wolken’?
N: Neen. ‘Wij willen zon! Geef ons de stralen!’
V: Wat een mooi liedje. En zo strijdbaar.
N: Je zou de melodie moeten horen. En die breekbare stem van mij erbij. De tranen springen in je ogen.
V: Ik heb die tranen nu al een beetje.
N: Me dunkt. Ik ben ook van plan een versie van ‘Krijg Toch Allemaal de Kolere’ van D. de Munk op te nemen. Maar dan zing ik die track in met mijn monotone ochtendstem.
V: Lome beat eronder.
N: Heel diep en zwaar. Precies.
V: Triangeltje erbij.
N: Op weg naar een undergroundclub bij jou in de buurt! Zeg, ik ben ook 28, Vince.
V: Tweeling, wij.
N: Als jij raadt naar wie ik NU luister, dan is het echt waar.
V: Even denken. Herman van Veen?
N: Nee. Nog 2 keer.
V: Angelo Badalamenti.
N: Nope.
V: Of eh... Los del Rio.
N: Driewerf neen. Heather Nova! Dat die nog bestaat!
V: O ja! Ik vind ‘Walk This World’ een heel mooi lied van haar. En heb je haar broer wel eens gezien? Mishka of zo?
N: Nee.
V: Doodeng. Surfer. Hoog stemmetje. Mal liedje.
N: Hoe heet dat lied?
V: ‘I’d Give You All The Love’ of zo.
N: Nee, ken ik niet.
V: Het refrein is heel catchy. Want dan zingt Mishka met dat hoge, piepende sleepstemmetje van ’em.
N: Nu zit ik met iemand anders in mijn hoofd. Geen idee wie. Of hoe dat lied heet. Maar die kop zie ik nu voor me. Handig, niet?
V: http://home.tiscali.de/kiskadee/hndiscog/mishka.jpg Zie! Hij heet echt Mishka! Dat geheugen van mij, man. Ik word daar ooit heel rijk mee.
N: Doodeng.
V: Ja!
N: Nu, wie is die man die ik dan bedoel?
V: Eh. Omschrijf hem eens?
N: Zo’n zanger. 1 klein hitje.
V: Ik heb meer nodig dan dat.
N: Tja, mager, maar wel spieren, beetje eng, maar ‘model-achtig’ gezicht. De naam is 1 woord.
V: Ik heb geen flauw idee, broeder.
N: Lied zou ‘Cry’ kunnen heten.
V: Zou ik het kennen?
N: Jij kent alles, man.
V: Daar zit wat in.
N: Pea? Kan dat?
V: Zegt me niets.
N: Was er een zanger die Pea heette? Of verzin ik dit gewoon ter plaatse?
V: Voeren we dit gesprek nu echt?
N: Ben bang van wel. Hé, bedankt, man! Met je Mishka! Zit ik met een zanger zonder naam en zonder lied in mijn hoofd!
V: ‘I’d give you all the love...’
N: Ja, me dunkt! En geef me die stralen er dan ook maar bij.
V: Ik ga even weg nu. Wat videobanden terugbrengen of zo.
N: Jij Patrick Bateman, jij.
V: Kijk maar uit.
N: Nu ja, dan ga ik met een glas rosé de vallei overkijken.
V: Heb je plannen met die vallei?
N: Plannen met de vallei... Je zou eens moeten weten... Pleur dit gesprek maar op de seit.
V: Ja. Ik doe dat.

V.

FEITEN, CONSTATERINGEN EN MOGELIJKE WAARHEDEN

FEITEN

1. 28 jaar zijn is een peuleschil. Belachelijk dat sommige rocksterren het niet redden. Mietjes, dat zijn het.
2. La Macarena is een geweldig leuke club, die niets met belachelijke dansjes te maken heeft en al helemaal niet met cheesy housemuziek, maar ze laten er 200 man teveel binnen.
3. Ergo 3: dansen, laat staan bewegen. is niet mogelijk in La Macarena.
4. Ergo 4: biertjes kosten in La Macarena 5 euro.
5. Razzmatazz is de vaagste club van Barcelona. En de grootste. En waar de massa het meest los gaat. En waar je naar een heel slecht Spaans bandje kunt luisteren terwijl in de gigantische zaal daarnaast Miss Kitten het plafond eraf draait. En met de vreemdste Zweedse meisjes. (Er kwam er eentje op me af met de openingszin: ‘You look bored.’ Naast mij stonden een travestiet, een neger en een orthodoxe jood poppers naar binnen te werken.)
6. Taxi’s kosten helemaal niets in Barcelona.

CONSTATERINGEN

1. Barcelona is een drukke, drukke, grote, enorme stad waar je uiteindelijk toch gewoon mensen die je heel goed kent tegenkomt. Hee Esther!
2. De Spaanse mens is niet al te aantrekkelijk.
3. Born is een hele, hele stoere wijk.
4. Een privé-zwembad hebben is leuk.(Voor de échte foto's zie hier).
5. De laatste Harry Potter gaat een absoluut donkere film opleveren.
6. Franse Bulldogs zijn na Jack Russell’s de stoerste honden op aard.

MOGELIJKE WAARHEDEN

1.Verse oesters en een glas rosé vormen de basis voor de beste lunch in de buitenlucht.
2. Je kunt niet bruin genoeg zijn.
3. Een mens kan zonder televisie.
4. Aanslagen gebeuren alleen als ze dichtbij zijn.
5. Van der Vaart gaat mislukken in Duitsland.
6. 2005 is het jaar der jaren.

N.

GRAAG OF NIET, HOOR

Enige maanden terug moest in ene iedere Nederlander donor worden. Het was nodig. Het had zin. Er verschenen grote stukken in de krant. Opiniërende stukken. Opruiende columns. Bezorgde commentaren. Er was sprake van paniek. Te weinig mensen hadden zich beschikbaar gesteld als donor. Vervolgens, na al die commotie, meldden zich plots 130.000 Nederlanders bij de grote donororganisatie. En nu blijken er slechts 6 (zes!) mensen geschikt als donor, omdat de grote donororganisatie er allerlei strenge regels op na houdt. Ja, lekker dan. Als die apen van tevoren al weten dat ze vrijwel niemand toelaten, en dat we er allemaal niet toe doen met al die rommelige organen van ons, waarom vallen ze ons dan in vredesnaam lastig met al hun krantenstukken, hun paniekmakerij en hun tv-shows? Allemachtig. En nu nog een beetje jammeren in de pers ook, dat het nog altijd niet genoeg is. Lapzwansen.

En dat is niet eens waar ik me het drukst om maak. (Nu ja, 'druk' is een groot woord, hoor, want het doet me allemaal vrijwel niets. Ik maak me nog eerder druk om het cacaobusje dat hier in de keuken staat, dat tot november 1999 houdbaar was en dat ik nochtans gewoon blijf gebruiken, dan om een stelletje paniekzaaiers dat van de 130.000 aanmeldingen er 129.994 ongeldig verklaart, en hopsakee, in de papierversnipperaar flikkert.) Vlak voor die enorme donorcampagne, voor de hype dus, zeg maar, hebben Elsie en ik beiden een donoraanmeldingsformulier gedownload, ingevuld, ondertekend en op de post gedaan. Wij vonden dat heel goed van onszelf. Ik zou zelfs nog kunnen nakijken wanneer we dat ding opstuurden (ik kan alles nakijken, dat weten jullie ook wel), maar laat ik eens even uit de losse pols stellen dat we die formulieren zo'n drie maanden geleden gepost hebben. Elsie en ik hebben tot op heden geen bericht gekregen van de grote donororganisatie. Nog altijd niet. We worden gewoon genegeerd. Terwijl we op ons formulier vrij expliciet vermeld hebben dat ze de hele boel mogen leegroven na ons overlijden. Van huid tot hoornvlies tot nieren tot cynische inborst tot duizelingwekkende woordenschat. Mogen ze allemaal hebben.

Elsie en ik zullen wel niet bij die 6 mensen zitten. Alsof je verdulleme een gouden wikkel in een chocoladereep moet vinden om je organen weg te mogen geven.

V.

P.S. Het vragenuur is nog altijd gaande, hoor. Blijf je vragen gerust posten bij de comments. Ik zal er serieuzer mee omgaan dan de donormaffia met ons aller formulieren en goede wil.

VRAAG & ANTWOORD

In inspiratieloze tijden heb ik hier eerder mijn toevlucht toe genomen, dus de vaste lezers onder jullie zal het niet verbazen, maar vooruit, het kan wel weer eens:

Stel me bij onderstaande comments de vraag die je altijd al hebt willen stellen. Meerdere vragen mag ook. In het hieropvolgende stukje zal ik dan al die vragen van jullie beantwoorden, al dan niet serieus. Ik ben hier immers de baas. (Nu ja, Niels ook wel, maar die is even weg - collega Esther, die dit weekend met haar zusje in Barcelona zit, spotte Niels gewoon, zo bleek uit een sms'je dat ze me stuurde. Klein stadje, dat Barcelona. Lekker beknopt.)

Goed, ik wacht jullie vragen af. Op het puntje van m'n stoel en zo.

V.

MIJN SCRIPTIE

31 augustus 1999, ik was toen 22, studeerde ik af in de moderne Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. En wel heb ik ooit: nu ontdek ik dat mijn scriptie, 'Waar u mij verstaat, moet sprake zijn van een misverstand'. Interpretatiemoeilijkheden en - mogelijkheden bij Heer op kamer van Willem Brakman, wordt besproken op de grote Brakman-site. Ik ben daar best een beetje trots op. Vandaar deze link (scrollen naar het stukje van 6 juli).

V.