NIELS EN VINCENT BESTAAN 10 JAAR

dinsdag 30 maart 2004

IK NEEM JULLIE BIJ DE HAND DOOR IDYLLISCH DELFT

Vandaag werd in Delft de vroegere koningin begraven. Ik was er niet bij. Ik heb eerst de begrafenis van prins Claus gemist, en nu deze weer. Toen ik vanavond in Delft aankwam, terug van de Grote Uitgeverij, had ik de indruk dat het ten tijde van Claus' bijzetting iets drukker was in de stad. Ik wil er verder niets mee zeggen.

Tegenover de Nieuwe Kerk in Delft, waar alle Oranjes liggen begraven, staat het oude Delftse stadhuis. In dat stadhuis treden Elsie en ik in augustus in het huwelijk. Tussen de Nieuwe Kerk en het stadhuis in ligt het marktplein. Op dat marktplein vonden vroeger wel eens executies plaats. Ik las ooit een iets te grafische beschrijving van de marteling die Balthasar Gerards onderging op dat marktplein, voor er eindelijk eens gevierendeeld werd. Ik raad jullie die beschrijving niet aan.

Iets verderop ligt de Choorstraat. In die straat, recht tegenover Delfts grootste boekhandel, is een bakkerij gevestigd. Op de zijkant van die bakkerij zie je, als je wat omhoogkijkt, een plakkaat hangen. Hierop wordt - met enige trots, lijkt het haast - vermeld dat er op die plek ooit een soort herberg zat waar de fameuze moordenaar Balthasar Gerards overnachtte, vlak voor hij Willem van Oranje neerschoot (en vlak voor de bizarre scène op het marktplein, daar tussen de Nieuwe Kerk en onze trouwlocatie).

In diezelfde Choorstraat zit sinds kort een nieuw winkeltje met de naam Catootje. Els en ik mogen daar graag eens wat rondneuzen. Er klinkt muziek uit vervlogen jaren, er hangen posters van Elvis en James Dean, ik kocht er pas een serie ansichtkaarten van Taxi Driver, en je kunt er rare, kitscherige jarenzestigfabrikaten kopen. Zondag maakten Elsie en ik (met enkelen van mijn familieleden) een wandeling door Delft en zagen we de verkoopster lopen, Catootje zelve, zeg maar. Ik herkende haar te laat en keek dus maar een beetje afwezig. En iets verderop kwamen we langs het nu volstrekt lege pand van Classic Pizza, de pizzeria waar Elsie en ik zo vaak gebruik van maakten. Eindelijk een verklaring waarom ze daar de telefoon niet meer opnemen.

En dat terwijl we nog genoeg spaarzegels hadden voor twee gratis pizza's.

V.

0 Comments:

Een reactie plaatsen



<< Home